گلچین

، قطعنامه 598 شورای امنیت سازمان ملل متحد ، به تاریخ 29 تیر ماه سال 1366 صادر شد و جمهوری اسلامی ایران به دلیل اعتراضاتی که به اولویت بندی های این قطعنامه داشت از پذیرش آن امتناع نمود.
 در همین حال رژیم بعثی حاکم بر عراق که در این تاریخ در بدترین شرایط نظامی خود قرار داشت و هنوز از تبعات عملیات کربلای 5  کمر راست نکرده بود بلافاصله اعلام نمود که قطعنامه شورای امنیت را می پذیرد. دقیقا از همین تمامی قدرت های آن روز دست به دست هم  تا ایران را به پذیرش قطعنامه 598 وادار سازند.سرانجام 11 ماه و 28 روز پس از صدور قطعنامه مزبور ، جمهوری اسلامی ایران به دبیرکل سازمان ملل اعلام نمود که قطعنامه 598 را می پذیرد.
امام خمینی در پیامی که به مناسبت پذیرش قطعنامه 598 ، خطاب به ملت ایران صادر فرمود اعلام کرد که رژیم بعث عراق ملتزم به این قطعنامه نخواهدبود و باید برای رویارویی بزرگ کمربند ها را بست. مطابق با پیش بینی آن امام عزیز ، از فردای پذیرش قطعنامه 598 توسط ایران ، عراق بزرگ ترین تهاجم نظامی خود را در تاریخ دفاع مقدس با استعداد بیش از 20 لشکر به خاک ایران آغاز نمود. برای دومین بار در طول جنگ تحمیلی ، نبرد تن و تانک در پشت دروازه های خرمشهر به وقوع پیوست و بسیجیان حضرت روح الله ، ارتشی را که یک سال تمام از سوی تمامی جهان ، تا بن دندان مسلح شده بود و استعدادی در حدود 20 برابر نیروهای مسلح ایران (در سال 1367) را داشت ، در خاک خوزستان و جبهه های میانی زمین گیر نمود .
 طی چند روز نبرد نابرابر ،  شرایط به گونه ای پیش  رفت که حکام دیوانه بغداد کاملا دریافتند ایران می رود تا بار دیگر در موضع تهاجمی قرار گیرد و معادلات موجود مانند زمستان سال 1360 ئو بهار سال 1361 بر هم بخورد. در این مرحله بود که بغداد نیز پس از ناامیدی کامل از اشغال مجدد خوزستان ، رسما آتش بس را پذیرفت و جنگ 8 ساله به نقطه پایان خود رسید .
  تلویزیون رژیم بعثی عراق ، پذیرش قطعنامه 598 از سوی ایران را به عنوان پیروزی خود قلداد کرده و آن را « نصرالعظیم» نامید و از مردم عراق خواست که به جشن و پایکوبی بپردازند اما تاریخ نشان داد که چه کسی حقیقتا از آن میدان پیروز خارج شد. دفاع مقدس 8 ساله در حالی به پایان رسید که حتی یک وجب از خاک ایران اسلامی در چنگ دشمن باقی نماند و حوادث آینده ، رژیم بعثی عراق را در سراشیبی سقوطی سریع و فضاحت بار قرار داد.
امروز از صدام و اعوان و انصارش چیزی باقی نمانده است جز خاطراتی تلخ و کابوس گونه در اذهان مردم جنگزده و غرت شده عراق اما فرزندان خمینی کبیر پرچم خود را در قله های عزت و کرامت به اهتزاز درآورده اند و بسیجیانی که روزی برای دفاع از نوامیس خود ، زیر دروازه های خرمشهر ؛ آبادان ، قصر شیرین ، دهلران ، مهران و سوسنگرد با چنگ و دندان می جنگیدند ، امروز داعیه فتح فلسطین و سرنگونی رژیم صهیونیستی را دارند.
آن چه می بینید ، فیلمی تاریخی از تلویزیون دولتی عراق است که خبر آتش بس و پایان جنگ 8 ساله را اعلام می کند. با کمترین آشنایی به زبان عربی می توان به خوبی محتوای این فیلم  و اراجیف گفته شده توسط مجری آن ( متن اعلامیه ستاد کل فرماندهی نیروهای مسلح عراق) را درک کرد.
دیدن دوباره این فیلم پس از 22 سال ،با توجه به شرایط امروز عراق و ایران بسیار عبرت آموز است. فاعتبروا یا اولی الابصار