(بمناسبت 14 خرداد،سالروز ارتحال جانسوز امام امت،خميني كبير رضوان الله تعالي عليه)
زاگر اهل دلي از دل بگويم
سخن برتر ز آب و گل بگويم
سخن از آن كسي كه روح ما بود
به گرداب حوادث نوح ما بود
كه بود آن رادمرد روشنايي؟
كه بودش با رسولان آشنايي
كه بود آن آشنا با سر مستي؟
كه مي زد نعره ي يكتاپرستي
همان كس كز سر غيرت بپاخواست
به محراب شهادت قامت آراست
قسم بر انشقاق فرق منشق
زمين خالي مباد از حجت حق
اگر مجذوب ياء و لام و عينم
سراپا نشئه ي پير خمينم
خميني جذله نوش جام مولاست
خروش خشم ناهنگام مولاست
خميني مست و من مست از نگاهش
كه افتادم ز سر مستي به راهش
نگاهش پاي تا سر، آتشم كرد
زمستي همچو توفان سركشم كرد
زمستي هر زمان لبخند مي زد
دل ما را به حق،پيوند مي زد
زمستي بر دو عالم يك نظر كرد
كه شرق و غرب را زير و زبر كرد
هزاران پيچ و خم دارد خمستان
نمي دانند اما غير مستان
خميني حجت حق در زمين بود
امين دين ختم المرسلين بود
خميني رفت،فرزندش علي هست
خدارا شكر بر امت ولي هست(شعري از مرحوم حاج محمد رضا آقاسي رحمه الله عليه)