گلچین

لابی صهیونیسم یعنی ائتلاف بزرگی از افراد وسازمانهایی که فعالانه اقدام می کنند. تاسیاست خارجی آمریکا را در جهت حمایت از اسرائیل هدایت کنند. درضمن باید اشاره کرد، لابی اسرائیل حرکت یکپارچه ای با رهبریت مرکزی نیست و نیز ممکن است اعضای آن درباره مسائل خاصی با هم اختلاف نظر نیز داشته باشند. هسته مرکزی لابی را یهودیان آمریکا تشکیل می دهند که در زندگی روزمره شان، تلاش چشمگیری از خود نشان می دهند تا سیاست خارجی آمریکا را به سمتی سوق دهند تا منافع اسرائیل را تعقیب کند. فعالیتهای آنها صرفاً محدود به دادن رأی به نامزدهای طرفدار اسرائیل نیست و شامل نامه نگاری، کمکهای مالی و حمایت از سازمانهای طرفدار اسرائیل نیز می شود.

تمام یهودیان آمریکا جزو لابی نیستد، چرا که اسرائیل دغدغه اصلی بسیاری ازآنها نیست. برای مثال در یک نظرسنجی در سال ۲۰۰۴ حدود ۳۶ درصد از یهودیان آمریکا گفتند که آنها "نه زیاد" و یا "اصلا " علاقه ای به اسرائیل ندارند. همچنین یهودیان آمریکا در قبال سیاستهای اسرائیل با هم اختلاف نظر دارند. بسیاری از سازماهای کلیدی مانند"AIPAC"  و "کنفرانس روسای سازمانهای مهم یهودی" ازسوی تندروهایی اداره می شوند که عموما از سیاستهای توسعه طلبانه احزابی چون لیکود در اسرائیل حمایت می کنند و به نوعی مخالف مساله صلح اسلو نیز به شمار می روند. ازسوی دیگر، بخش زیاد جامعه یهودیان آمریکا نسبت به سازش با فلسطینیان نطر مساعدی دارند و گروههای اندکی چون "صدای صلح یهودیان" قویاً از چنین اقداماتی حمایت می کنند با وجود این اختلاف نظرها، میانه روها و افراطیون به شدت از حمایت آمریکا از اسرائیل جانبداری می کنند.

شگفت انگیز نیست که رهبران یهودیان آمریکا٬ اغلب با مقامات اسرائیل مشورت می کنند. از این رو رهبران سابق می توانند نفوذ مقامات اسرائیلی را در ایالات متحده به حداکثر برسانند. یکی از فعالان سازمانهای یهودی می نویسد: "برای ما عادی است که بگوییم با آنکه سیاست ما درباره مسائل خاصی است ولی باید بررسی کنیم که اسرائیل به دنبال چیست. ما به عنوان یک جامعه این کار را همیشه انجام می دهیم. همچنین یک هنجار قوی علیه انتقاد از سیاستهای اسراییل وجود دارد و رهبران یهودیان آمریکا به ندرت از اعمال فشار علیه اسرائیل حمایت می کنند. از اینرو٬ زمانی که "ادگاربرونف من"٬ رهبر کنگره جهانی یهود نامه ای به بوش نوشت و از او خواست به اسرائیل برای ممانعت از ساخت دیوار جنجالی-امنیتی "حائل" فشارآورد٬ به پیمان شکنی متهم شد. منتقدان می گفتند برای رهبر کنگره جهانی یهود شرم آور است که از رئیس جمهور بخواهد در برابر سیاستهای اعمالی دولت اسرائیل مقاومت کند.

زمانی که سیمورریچ٬ رئیس تریبون سیاستهای اسرائیل درنوامبر ۲۰۰۵م. به وزیر امورخارجه وقت آمریکا کاندولیزارایس٬ توصیه کرد به اسرائیل برای بازگشایی یک گذرگاه در نوار غزه فشار آورد٬ منتقدان اقدام او را به عنوان یک رفتار غیر مسئولانه محکوم و اعلام کردند که: "در میان یهودیان جایی برای کسی که علیه سیاستهای صهیونیسم تبلیغ کند نیست". برای در امان ماندن از این حملات ریچ اعلام کرد کلمه فشار زمانی که متوجه اسرائیل باشد در قاموس من نیست.

یهودیان آمریکا آرایش عظیمی از سازمانها برای نفوذ در سیاست خارجی آمریکا شکل داده اند. در این میان آیپک (AIPAC) قویترین و معروفترین آنهاست. درسال ۱۹۹۷ مجله (FORTUNE)، ازاعضای کنگره کارمندان آن خواست قویترین لابی های واشنگتن را رده بندی کنند. آیپک بعد از انجمن بازنشستگان آمریکا(AARP) و جلوتر از لابی های پرنفوذی چون سازمان انجمن کارگری آمریکا(CIO.AFL) و انجمن تفنگدارا آمریکا در رده دوم قرارگرفت. بررسی (NATIONAL JORNAL) نیز در مارس ۲۰۰۵ به نتیجه مشابهی رسید و آیپک را در رده بندی قدرت در واشنگتن در جایگاه دوم قرار داد.