الهی نامه فیلسوف و اندیشمند بزرگ معاصر آیت الله حسن زاده آملی
الهی، عقل گوید(( الحذر ، الحذر!))عشق گوید ((العجل،العجل)) آن گوید دور باش و این گوید زود باش !
الهی، ضعیف ظلوم و جهول کجا،و واحد قهار کجا؟!
الهی، آن که از خوردن و خوابیدن شرم دارد ف از دیگر امور چه گوید؟!
الهی، اگر چه درویشم ، ولی داراتر از من کیست که تو دارایی منی .
الهی، در ذات خود متحیرم تا چه رسد در ذات تو .
الهی نعمت سکوتم را به برکت (( والله یضاعف لمن یشاء)) اضعاف مضاعفه گردان!
الهی، روزم را چون شبم روحانی گردان ، و شبم را چون روز نورانی!
الهی، حسنم کردی ، احسنم گردان !
الهی، دندان دادی ، نان دادی، جان دادی، جانان بده!
الهی، همه از گناه توبه می کنند و حسن را از خودش توبه ده !
الهی، گویند که بعد ، سوزو گداز آورد ، حسن را به قرب سوز و گداز ده !
الهی، اگر ستار العیوب نبودی ، ما از رسوایی چه میکردیم؟
الهی، مست تو را حد نیست ، ولی دیوانه ات سنگ بسیار خورد. حسن مست و دیوانه توست.
الهی، ذوق مناجات کجا و شوق کرامات کجا؟!
الهی، علمم موجب ازدیاد حیرتم شده استف ای علم محض و نور مطلق ، بر حیرتم بیفزا!
الهی، اثر و صنع تو ام ، چگونه به خود نبالم؟!
الهی، هرچه بیشتر دانستم نادان تر شدم، بر نادانی ام بیفزا !
الهی، کلمات و کلامت که این قدر شیرین و دلنشین اند ، خودت چونی؟
الهی نامه فیلسوف و اندیشمند بزرگ معاصر آیت الله حسن زاده آملی