نگاهي به انتخابهاي سال ٢٠١٢؛ سال انتخابات سال تغییرات +جدول
به گزارش جهان، حال، در آستانه سال جدیدی هستیم و بازهم پیشبینی اينكه
سران چه کشورهايي، سال آینده از صحنه خداحافظی خواهند کرد، کار دشواری است.
قرار نیست کار غیرممکن انجام بدهیم و از رمل و اسطرلاب استفاده کنیم.
مسأله این است که سال آینده، سال انتخابات است و همین روال عادی کافی است
که لزره بر جایگاه برخی رهبران بيندازد.
در سال 2012، 59 کشور شاهد انتخاباتی در سطوح مختلف خواهند بود: محلی يا منطقهای یا ملی. 193 کشور عضو رسمی سازمان ملل هستند؛ در نتیجه حدود یک سوم کشورهای دنیا پای صندوقهای رأی خواهند رفت. 26 كشور شاهد تغییر رهبر کشور خواهند بود. در مجموع، 53 درصد از جمعیت جهان، با نیمی از تولید ناخالص جهان، تحت تأثیر تغییرات فوق قرار خواهند گرفت. بسیاری از این تغییرات بر اثر جابهجایی در سطح رهبران بعضي از قدرتمندترین کشورهای دنیا خواهد بود.
چهار عضو از پنج عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل، مشمول این قضیه خواهند بود: روسیه، چین، فرانسه و آمریکا. این چهار کشور، 40 درصد تولید ناخالص ملی جهان را به خود اختصاص دادهاند.
در میان آنها، ماهیت انتخابات چین متفاوت خواهد بود؛ ولی بالأخره رأس کشور تغییر خواهد کرد. 70 درصد از رهبران کشور جابهجا خواهند شد. اما اتفاق غیرمترقبهای رخ نخواهد داد. همگان در انتظار جایگزینی رییسجمهوری هو جینتائو با شیجینپینگ و همچنین وزیر خارجه ون ژیابائو با لی کِکیانگ هستند. جینپینگ از هماکنون مقدمات در دست گرفتن سکان را آغاز کرده است. تاکنون، اطلاعات زیادی درباره وی وجود نداشت؛ در نتیجه، سفر ماه گذشته وی به واشنگتن، زیر ذرهبین کارشناسان و مقامات مختلف قرار گرفت تا تخمین بزنند که چه میزان تغییرات در سیاستهای این کشور تأثیرگذار، رخ خواهد داد.
پس از برگزاري انتخابات در روسيه، «نخست وزير پوتين» مجدداً رييس جمهوري پوتين شده است؛ اما شرایط آنقدر هم که بهنظر میرسد، عادی نیست. بهنظر میرسد که پس از سالها، دوباره انتقاد از کرملین مسألهاي پذیرفتنی شده است. حتی پوتین را که برای یک مسابقه بوکس رفته بود، «هو» كرده بودند. در انتخابات اخیر مجلس، حزب حاکم «روسیه متحد» نتایج ضعیفتری نسبت به دور قبل کسب کرده است. از آن زمان، اعتراضات خیابانی متعددی صورت گرفته که با وجود تعداد کم شرکتکنندگان، با پوشش شدید رسانههای غربی روبهرو شد.
به واشنگتن میرسیم. جاییکه یک سال بعد، رییسجمهوری میت رامنی، نیوگینگریچ یا خود اوباما خواهد بود. آمریکا که در انتخابات پارلمانی شاهد رویش تی-پارتی بود، سال گذشته جنبش اعتراضی والاستریت را در مناطق مختلف کشور شاهد بود. اين جنبش، شعار خود را مبارزه با یک درصدی معرفی کردند که عنان 99 درصد بقیه را بهدست گرفتهاند. اوباما با شعار «تغییر» بر سر کار آمده بود؛ ولی با رسیدن به پایان دوره و با توجه به مشکلات بیسابقه اقتصادی، محبوبیتش کاهش یافته، ولی بهنظر نمیرسد باعث عدم انتخاب مجددش شود.
فرانسه مهمترین کشور اروپایی است که شاهد برگزاری انتخابات ریاستجمهوری خواهد بود.
در جنوب آمریکا، ونزوئلا قرار دارد. جاییکه هوگو چاوز که همواره مانند خاری در چشمان آنها بوده است، برای انتخاب مجدد به رقابت با هنریکه کاپریلس رادونسکی (کاندیدای منتخب گروه مخالف «ائتلاف برای اتحاد دموکراتیک») خواهد پرداخت. چاوز از سال 1999 در این پست بوده است و اگر برای شش سال دیگر رأی بیاورد، کل مدت ریاستجمهوریاش 20 سال خواهد شد. وی با وجود ابتلا به بیماری سرطان، همچنان تلاش میکند به رهبری کشورش بپردازد.
در میان دیگر کشورهایی که شاهد تغییرات خواهند بود، از مکزیک، تایوان و کنیا میتوان نام برد.
در بعضی از آنها که در سالهای اخیر وضعيت شکنندهای داشتهاند، نباید انتظار تغییر اساسی داشته باشیم. فردی میرود و فرد مشابهی جایگزین وی خواهد شد؛ اما همچنان پیچ و خمهایی وجود خواهد داشت که ممکن است همگان را متعجب کند.
تقویم انتخابات 2012
بنابر گزارش پنجره، از انتخابات سال 2012، تعدادی در همین سال 1390 رخ داد که از مهمترین آنها میتوان به انتخابات تک کاندیدایی یمن اشاره کرد که عبد ربه منصور، با 99 درصد آرا به ریاستجمهوری یمن انتخاب شد. سوریه رفراندومی برای تغییرات قانون اساسی انجام داد و مردم روسیه مجددا به پوتين رأي دادند.
در اینجا، نگاهی به بقیه انتخاباتهاي پیشرو میاندازیم:
در سال 2012، 59 کشور شاهد انتخاباتی در سطوح مختلف خواهند بود: محلی يا منطقهای یا ملی. 193 کشور عضو رسمی سازمان ملل هستند؛ در نتیجه حدود یک سوم کشورهای دنیا پای صندوقهای رأی خواهند رفت. 26 كشور شاهد تغییر رهبر کشور خواهند بود. در مجموع، 53 درصد از جمعیت جهان، با نیمی از تولید ناخالص جهان، تحت تأثیر تغییرات فوق قرار خواهند گرفت. بسیاری از این تغییرات بر اثر جابهجایی در سطح رهبران بعضي از قدرتمندترین کشورهای دنیا خواهد بود.
چهار عضو از پنج عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل، مشمول این قضیه خواهند بود: روسیه، چین، فرانسه و آمریکا. این چهار کشور، 40 درصد تولید ناخالص ملی جهان را به خود اختصاص دادهاند.
در میان آنها، ماهیت انتخابات چین متفاوت خواهد بود؛ ولی بالأخره رأس کشور تغییر خواهد کرد. 70 درصد از رهبران کشور جابهجا خواهند شد. اما اتفاق غیرمترقبهای رخ نخواهد داد. همگان در انتظار جایگزینی رییسجمهوری هو جینتائو با شیجینپینگ و همچنین وزیر خارجه ون ژیابائو با لی کِکیانگ هستند. جینپینگ از هماکنون مقدمات در دست گرفتن سکان را آغاز کرده است. تاکنون، اطلاعات زیادی درباره وی وجود نداشت؛ در نتیجه، سفر ماه گذشته وی به واشنگتن، زیر ذرهبین کارشناسان و مقامات مختلف قرار گرفت تا تخمین بزنند که چه میزان تغییرات در سیاستهای این کشور تأثیرگذار، رخ خواهد داد.
پس از برگزاري انتخابات در روسيه، «نخست وزير پوتين» مجدداً رييس جمهوري پوتين شده است؛ اما شرایط آنقدر هم که بهنظر میرسد، عادی نیست. بهنظر میرسد که پس از سالها، دوباره انتقاد از کرملین مسألهاي پذیرفتنی شده است. حتی پوتین را که برای یک مسابقه بوکس رفته بود، «هو» كرده بودند. در انتخابات اخیر مجلس، حزب حاکم «روسیه متحد» نتایج ضعیفتری نسبت به دور قبل کسب کرده است. از آن زمان، اعتراضات خیابانی متعددی صورت گرفته که با وجود تعداد کم شرکتکنندگان، با پوشش شدید رسانههای غربی روبهرو شد.
به واشنگتن میرسیم. جاییکه یک سال بعد، رییسجمهوری میت رامنی، نیوگینگریچ یا خود اوباما خواهد بود. آمریکا که در انتخابات پارلمانی شاهد رویش تی-پارتی بود، سال گذشته جنبش اعتراضی والاستریت را در مناطق مختلف کشور شاهد بود. اين جنبش، شعار خود را مبارزه با یک درصدی معرفی کردند که عنان 99 درصد بقیه را بهدست گرفتهاند. اوباما با شعار «تغییر» بر سر کار آمده بود؛ ولی با رسیدن به پایان دوره و با توجه به مشکلات بیسابقه اقتصادی، محبوبیتش کاهش یافته، ولی بهنظر نمیرسد باعث عدم انتخاب مجددش شود.
فرانسه مهمترین کشور اروپایی است که شاهد برگزاری انتخابات ریاستجمهوری خواهد بود.
در جنوب آمریکا، ونزوئلا قرار دارد. جاییکه هوگو چاوز که همواره مانند خاری در چشمان آنها بوده است، برای انتخاب مجدد به رقابت با هنریکه کاپریلس رادونسکی (کاندیدای منتخب گروه مخالف «ائتلاف برای اتحاد دموکراتیک») خواهد پرداخت. چاوز از سال 1999 در این پست بوده است و اگر برای شش سال دیگر رأی بیاورد، کل مدت ریاستجمهوریاش 20 سال خواهد شد. وی با وجود ابتلا به بیماری سرطان، همچنان تلاش میکند به رهبری کشورش بپردازد.
در میان دیگر کشورهایی که شاهد تغییرات خواهند بود، از مکزیک، تایوان و کنیا میتوان نام برد.
در بعضی از آنها که در سالهای اخیر وضعيت شکنندهای داشتهاند، نباید انتظار تغییر اساسی داشته باشیم. فردی میرود و فرد مشابهی جایگزین وی خواهد شد؛ اما همچنان پیچ و خمهایی وجود خواهد داشت که ممکن است همگان را متعجب کند.
تقویم انتخابات 2012
بنابر گزارش پنجره، از انتخابات سال 2012، تعدادی در همین سال 1390 رخ داد که از مهمترین آنها میتوان به انتخابات تک کاندیدایی یمن اشاره کرد که عبد ربه منصور، با 99 درصد آرا به ریاستجمهوری یمن انتخاب شد. سوریه رفراندومی برای تغییرات قانون اساسی انجام داد و مردم روسیه مجددا به پوتين رأي دادند.
در اینجا، نگاهی به بقیه انتخاباتهاي پیشرو میاندازیم:
+ نوشته شده در یکشنبه ششم فروردین ۱۳۹۱ ساعت 10:23 توسط مجيد پناهی (غريب)
|