اقامتگاه حضرت مهدی (عج)
اقامتگاه حضرت مهدی (عج)
از جمله موضوعات قابل بررسی در باره امام زمان (عج ) اقامتگاه آنحضرت در دوران غیبت است . در دعای ندبه میخوانیم :
« لَیتَ شِعری اَینَ استَقَرَّت بِکَ النَّوی.... اَبِرَضوی اَو غَیرِها اَم ذی طُوی ؟ »
ای کاش میدانستم اقامتگاه تو کجاست ...آیا در کوه رضوی یا غیر آن یا در ذی طوی هستی ؟
همانگونه که اشاره شد شواهدی در روایات و زیارات است که حضرت مهدی (عج) از زندگی دنیائی برخوردار و دارای خانواده و زن وفرزند است . اکنون به بعضی از این شواهد اشاره می کنیم :
1. در صلوات رسیده از ناحیه مقدسه آمده است :
« اللهم اَعطِه فی نفسه وَ ذرّیّته و شیعَته » و نیز آمده است : « و صلِّ علی ولیِّکَ وَ وُلاه عهدِکَ وَالاَئمّه من وُلده »ـ درود فرست بر ولی امرت و ولیعهدهای او و پیشوایان از فرزندان او .
و در زیارت ناحیه است : « فَداکَ بِروحه وَجسدِه وَ مالِه وَ وُلَدِه » ـ اگر با تو بود( خطاب امام زمان به امام حسین(ع) ـ اگر با تو بودم ـ )روح و جسم و مال و فرزندانش را فدای تو میکرد .
2. در زیارت وداع سرداب مقدس آمده است :
« صلِّ علی وَ لیِّکَ وَ وُلاه عَهدِکَ وَالائمه مِن وُلدهِ » ـ درود فرست بر ولیّت و ولیعهدان تو و پیشوایان از فرزندانش .
و در زیارت روز جمعه آنحضرت در مفاتیح الجنان آمده است :
« السَّلام علیک و علی اَهل بَیتِک » ـ سلام بر تو و بر خاندانت .
3. در دعای ندبه آمده است :
« اللهم صل علی محمد و آل محمد و صلّ علی محمّدٍ جَدِّه و رسولک السیّد الاکبر »ـ خدایا ! رحمت فرست بر محمد و آل محمد ( بر مهدی وفرزندانش ) و درود فرست بر محمد جدّش و رسول تو ، سید اکبر .
در اینجا « محمد وآل محمد » اشاره به حضرت مهدی (عج) و فرزندانش است . و « صلّ علی جدّه » اشاره به پیغمبر(ص) است .
4. ازدواج سنت پیامبر (ص) است و حضرت مهدی (عج) به این سنت عمل نموده است .
* حال که مشخص شد امام زمان (عج) زن وفرزند دارد ؛ پس محل سکونت آنحضرت کجا بوده و هست ؟
بطوری که از بررسی های علما و محققین بر می آید ظا هراً آنحضرت در ابتدای غیبت در کوه « ذی طُوی » که در یک فرسخی مدینه در نزدیکی مسجد تنعیم است ساکن بوده و پس از آن به سرزمین « رضوی » که بین مکه و مدینه است و البته کیلومتر ها از جاده به دور است نقل مکان کرده اند . بعد از آنجا مدتی در کوههای طائف مسکن داشتند که علی بن مهزیار در همین مکان به دیدار حضرتش مشرف شده است . اخیراً اقامتگاه اصلی آنحضرت « جزیره خضرا » است و احتمالاً در مکانهای دیگری هم منازلی داشته باشند .
****
بر گرفته از کتاب موعود امم ، نگرشی بر زندگی حضرت مهدی (عج)
اي گل غايب ، هيچ دلي نيست كه نام مبارك تو را همچون گنجينه اي گرانبها در خود ، جاي نداده باشد .
هردرختي ، وقتي با نسيم زمزمه ميكند ، دعاي عهد را مي خواند .
هر كوهي ، از آن روي ، مستحكم و پا برجاست كه تو را مركز ثقل زمين و مايه دوام آسمان مي داند .
اي گل نرگس ! خوشبوترين گل هاي دنيا ، رايحه وجود تو را وام دارند .
اگرخورشيد بر جهان وجهانيان ، نور مي باراند ؛ ازفيض حضور تو در آسمانها و زمين است .
اگر ماه ، جاده زندگي را نقره گون و زيبا سازد ، به يمن بركت و صفاي وجود توست .
اصلاً همه هستي ، بي حضور تو ، بيغوله اي بيش نخواهد بود . اگر تو نباشي اي حجت خدا ، ما همه در كام زمين فرو خواهيم رفت و اثري از ما ، در زمان باقي نخواهد ماند .
اي مولا ! سرسبزي دنيا را با ظهور خويش تضمين فرما ...
***
فرق اصحاب و انصار
ميان اصحاب و انصارآنحضرت ، فرق است ، اصحاب مديران و پرچم داران نهضت هستند كه داراي آگاهي و لياقت و صلاحيت لازم ، براي فرماندهي نيروهاي طرفدار حق مي باشند . ولي انصار، همه مردم پاكباخته و شايسته اي هستند كه به لشگرحضرت مهدي(عج) مي پيوندند و روز به روز بر تعدادشان افزوده ميگردد .
ـ ياران حضرت ، ازچه كشورهائي هستند ؟
ياران خاص حضرت از كشورهاي مختلف ، نظير ايران ، عراق ، سوريه ، فلسطين ، افغانستان ، حجاز ، يمن ، فرانسه ، پاكستان ، ارمنستان ، ازبكستان ، تاجيكستان ، لبنان ، هندوستان ، بحرين ، اتيوپي و... مي باشند. چون انقلاب حضرت جهاني است ، ياران وي نيز ، از همه جهان هستند .
ـ ياران حضرت ، از چه شهرهائي هستند ؟
اصبغ بن بناته ـ ازياران صديق حضرت علي(ع) ـ مي گويد :
« اميـرالمومنين (ع) ضمن ايـراد خطبه اي ، به ذكرمـهــدي و يـاران او پرداخت ، ابوخالد حلبي عرض كرد : يا اميرالمومنين ! مهدي را براي ما توصيف كن . حضرت علي (ع) فرمود : آگاه باشيد ، او شبيه ترين مردم ـ ازنظر صورت و سيرت ـ به رسول خدا است . آيا مي خواهيد شما را بر آنها و تعدادشان آگاه كنم ؟ عرض كردم : بله يا اميرالمومنين . حضرت فرمود : ازپيامبر خدا شنيدم كه فرمود : اولين آنها از بصره و آخرين آنها از يمامه است .
و علي (ع) شروع كرد به شمردن ياران مهدي و فرمود : از بصره دو نفر ، ازاصفهان چهار نفر ، از قم ده نفر ، از زوراء(تهران) ده نفر ، از اهـواز ، آمل ، دامغان ، ساوه ، بروجرد ، مراغه ، خوي ، كازرون ، اردبيل و ابهر ، هركدام يك نفر ، از سلماس و همدان و شيراز و واسط و آبادان و حلب ، هر كدام سه نفر و ... » (الملاحم والفتن ، ص145ـ150 )