گلچین

زمين کربلا پنج درجه دارد.

درجه اوّل - از آب و خاک است مثل باقي زمين ها و اراضي که درخت و گياه در آن ميرويد و زراعت ميشود.

درجه دوّم - مقام فيض و رحمت است، که از اين خاک مقدّس بواسطه قبول نمودن آن خضوع و انکسار را، در عالم تکليف تکويني، بنا به حديث (و لا من ارض و لا مإ الّا عوقب لترک التواضع) که چنان فضيلت و رحمت در آن تربت پاک قرار فرموده اند که همه عوالم امکان از آن تربت اقدس بهره و فيض ميبرند، بلکه فضائل و مناقب آن زمين مقدّس برتري دارد بر تربت مراقد همه ائمّه اطهار عليه السلام به مرقد انور حضرت محمّد (ص) زيرا که چند فضيلت در تربت حضرت سيّد الشّهداء عليه السلام هست که در تربت هيچ پيغمبري و وصّي او نيست و در تربت هاي سائر ائمّه عليه السلام نيز نيست.

درجه سوّم - کربلا محل اندوه و محنت است و هر يک از مقرّبين درگاه الهي و انبياء و اؤلياء و اوصيّاء در وقت ورود به آن زمين فيض نزديک مي شود مهموم و اندوهگين مي باشند چنانکه حضرت صادق عليه السلام در خصوص زائرين آن مظلوم مي فرمايد: که زائر بايد تشنه و گرسنه و ژوليده مو و خاک آلوده و گريان و مهموم باشد.

تأسّيا له و للمستشهدين بکربلا و اهل بيته المظلومين المهمومين.

درجه چهارم - کربلا نعيم جنّات است، زيرا که همه بهشت را خداوند متعال از نور مقدّس و منوّر مدفون کربلا، خامس آل عبا عليه السلام خلق نموده است، و حضرت امام صادق عليه السلام در خصوص ترک کنندگان زيارت آن سرور فرموده است:

مَن تَرَکَ زيارَة الحسين عليه السلام و هو يزعم شيعة فليس هو الشيعة و ان کان من اهل الجنّة هو ضيفان اهل الجنّة.

ترجمه: امام صادق عليه السلام فرمودند: هر کس ترک کند زيارت امام حسين عليه السلام را و در حالي که خيال کند از شيعيان ماست، بلکه او شيعه ما نيست و اگر هم وارد بهشت شود، ميهمان اهل بهشت خواهد بود، (نه صاحب خانه).

رسول خدا (ص) مي فرمايد:

اِنّي اَشِمُ رائِحَة الجَنَّة مِن الحسين عليه السلام،

يعني، همانا از حسين عليه السلام بوي بهشت را استشمام مي کنم.

پس بر طالبين بهشت لازم است که داخل کربلاي ظاهري شوند و او از باب خاصّه آن که عبارت از بکاء و اقامه مجالس عزا بشود تا در يوم النّشور به مقام قرب و مصاحبت آن بزرگوار در جناب النّعيم باشد.

درجه پنجم: رضوان اللّه يعني مکان خوشنودي که فوق همه نعمتها و راحتها و فيضهاست زيرا که تربت پاک بنا بخضوع که در عالم تکوين قبول نمود داراي نور الانوار همه انوار شده و خداوند عالم آن تربت طاهره را که باعث ضياء و روشنائي همه فرموده و مکان و مقام پيامبران اولوالعزم در بهشت عنبر سرشت در تربت کربلا خواهد شد، و همين خاک کربلا است که در مقام فخر و مباهات فرياد مي نمايد:

اِنّاارض اللّه المقدّسة المبارکة.

من همان زمين مقدّس و مبارک خدا هستم. با اعتقاد پاک دفن شده گان آن خاک از بيم و هراس يوم الحساب آسوده و مطمئن شده و بدون حساب داخل بهشت و ساکن حُسن المأب ميشوند.

بلکه بر روايت حضرت صادق عليه السلام حتي هر خر و اشتري که در کربلا بميرد به بهشت مي رود.

کربلا پاره اي از بهشت است

قال رسول اللّه (ص): يا جابر زُر قبر الحسين عليه السلام بکربلا فانّ کربلا قطعة من الجنّة.

رسول خدا (ص) فرمود:اي جابر زيارت کن قبر حسين عليه السلام را در کربلا، پس هر آينه کربلا پاره اي از بهشت است.

خدا هم طول عمر به جابر داد و موفّق گرديد قبر حسين را زيارت نمايد. يقينا حديث مشهور زيارت جابر در روز اربعين را حسين عليه السلام شنيده ايد.

اگر چشم بصيرتي باشد سزاوار است خاک کربلا را توتياي چشم کنيم. خاکي که رسول خدا (ص) به آن متبرّک مي شدند.[1] .

دارم اندر سر هواي کربلايت ياحسين 

دل شده غرق تمنّاي وصالت يا حسين

من نه تنها واله و حيران بهامون غمت 

عالمي دل گشته داراي مبتلايت ياحسين

نور شمس و زهره و پروين ماه و مشتري 

همچو ذرّه پيش خورشيد جمالت يا حسين

ثواب زائر قبر حسين

روايت شده است که حضرت خاتم الانبياء (ص) در خانه عايشه بود، حسين عليه السلام آمد، عايشه خواست مانع شود، رسول خدا(ص) جريان آتيه حسين عليه السلام و مقامات او و زائرش را ذکر مي فرمايد: که حسين عليه السلام در زمين کربلا کشته و مدفون مي گردد، هرکس او را زيارت کند ثواب يک حجّ و يک عمره من به او داده مي شود، عايشه تعجّب کرد و گفت: ثواب حجّ و عمره شما!

فرمود: بلي ثواب دو حجّ و دو عمره من.

باز عايشه تعجّب کرد! و رسول خدا(ص) فرمود ثواب سه حجّ و سه عمره من.

همينطور زياد فرمود، که در روايت چنين است ثواب نود حجّ و نود عمره رسول خدا (ص) براي زائر قبر حسين عليه السلام است.

البته از اين حجّ و عمره تا نود با اعتبار حال و معرفت و محبّت زائر قبر حسين عليه السلام است، با چه علاقه اي رو به قبر حسين عليه السلام رفته است.

و نيز فرمودند چنين ثوابهاي عظيمي که براي زيارت کننده قبر حسين عليه السلام است موجب دلشادي من گرديد.

جوار امام حسين بهتر از بهشت

اگر کسي از گناهان مي ترسد و نمي داند که آيا توبه اش پذيرفته شده است يا خير؟ رسول خدا (ص) وعده فرموده است که زوّار قبر حسين عليه السلام و عزادارانش را تنها نگذارد، در وحشتها و ظلمتها از آنان فرياد رسي بفرمايد.

در صحراي محشر که هر کس سر گرم خودش مي باشد عدّه اي در جوار امام حسين عليه السلام زير سايه عرش رحمتند، به قدري از مجالست با امام حسين عليه السلام مأنوسند و لذّت ميبرند که وقتي حوريان از بهشت برايشان پيغام مي فرستند که ما منتظر شمائيم، چرا نمي آئيد پاسخ مي دهند ما لذّت مجلس امام حسين عليه السلام را به مصاحبت با شما ترجيح ميدهيم.

راستي که جاي اميدواري است بقول شيخ شوشتري اگر مقام ما به حدّي نرسيده باشد که در اوّل محشر نزد امام حسين (ع) زير سايه عرش باشيم اميدواريم که در چاله و ظلمتکده جهنّم هم نباشيم پيغمبر ما نجات دهد.

زائر حسين

در کتاب کامل الزياره و وسايل و کتاب تحفة الزّاير، مجلسي مرحوم روايت نموده است از معاوية بن عمَّار که گفت: روزي بخدمت مولاي خود امام جعفرصادق عليه السلام مشرَّف شدم، ديدم آن سرور مشغول نماز است چون فارغ شدند، شنيدم که مناجات مي کرد با پروردگار خود و عرض ‍ مي کرد:

اي خداوندي که مخصوص کرده اي آينده ما را به کرامت، و وعده داده اي ما را به شفاعت، و علوم رسالت را به ما داده اي و ما را وارث پيغمبران گردانيده اي و ختم کرده اي امتّان گذ شته را و علم گذشته و آينده را به ما داده اي و ما را مخصوص به وصيّت پيغمبر(ص) گردانيده اي و دلهاي مردم را مايل به ما گردانيده اي، بيامرز مرا و برادران مرا به زيارت کنندگان قبر ابي عبداللَّه حسين عليه السلام را که خرج کرده اند مالهاي خود را، و بيرون آورده اند از شهرها بدنهاي خود را، براي رغبت بر نيکي ما و اميد ثوابهاي تو در صله ما، و براي شاد گردانيدن پيغمبر(ص) تو، و اجابت نمودن ايشان امر ما را، و براي خشمي که بر دشمنان ما داخل کرده اند، و مقصود ايشان خوشنودي تو است، پس عوض ايشان را از جانب ما به خوشنودي بده، و حفظ کن ايشان را در شب و روز، و رفيق ايشان را در اهل و اولاد، ايشان را که در وطن خود گذاشته اند، و دفع کن از ايشان شرّ هر جبّار معاند را، و هر ضعيف و قوي از مخلوقات خود و از شرّ شياطين جنّ و انس را، و بده به ايشان زياده از آنچه از تو اميد دارند، اي خداوند ما چون دشمنان عيب و سرزنش کردند با ايشان به سبب بيرون آمدن ايشان به زيارت ما پس مانع ايشان نشد از عزم کردن و بيرون آمدن به زيارت ما، پس رحم کن آن رويهاي ايشان را که مي مالند بر قبر امام حسين عليه السلام و رحم کن بر آن ديده هاي ايشان که گريه و آب چشم آن را جاري کرده اند براي ترحّم بر ما، و رحم کن دلهاي ايشان را که سوخته و جزع کرده اند در مصيبت ما، و رحم کن آن صداهاي ايشان که بلند کرده اند در مصيبت ما، خداوندا آن خانه ها و بدنها را به تو مي سپارم تا سيراب گرداني از حوض ‍ کوثر و روز تشنگي ايشان.

و از اين قسمت مناجات و دعا بسيار کرد تا اينکه سر از سجده برداشت و عرض کردم: آن دعا که در حقّ زوّار و گريه کنندگان امام حسين عليه السلام از شما شنيدم، که مثل آن را در حقّ کسي که خدا را نمي شناسد مي کرديد، گمان دارم که آتش جهنّم هرگز بر او نرسد، آرزو کردم که خدايا کاش حجّ نکرده بودم و به زيارت امام حسين عليه السلام مشرّف ميشدم، آن حضرت فرمودند: چه مانع است تو را اي معاويه. ترک زيارت حسين عليه السلام نکن، عرض کردم فدايت شوم نمي دانستم که زيارت آن حضرت اينقدر فضيلت دارد، فرمود:

اي معاويه آنهايي که در آسمان از براي زيارت کننده حسين عليه السلام دعا ميکنند ترک نکن زيارت حسين عليه السلام را از ترس و خوف کسي، زيرا هرکس ترک کند زيارت او را آنقدر حسرت مي برد و آرزو مي کند که اي کاش ‍ آن قدر در نزد قبر آن حضرت مي ماندم که در آنجا مد فون مي شدم.

آيا دوست نداري که خدا تو را در ميان آن اشخاصي که دعا ميکند براي ايشان رسول خدا(ص) و علي عليه السلام و فاطمه (س) و باقي ائمّه معصومين عليه السلام ببيند؟ آيا نمي خواهي از کساني باشي که در قيامت مي آيند و هيچ گناه براي ايشان نمي باشد؟ آيا نمي خواهي از کساني باشي که حضرت رسول (ص) در قيامت با ايشان مصافحه ميکند؟[1] .

(آري رسول خدا (ص) مي فرمايد:

مَن مِسَّ جِلدي لَم تَمسَّ النّار. يعني هرکس بدن مرا لمس کند آتش جهنّم بر او نمي رسد پس معلوم است کسي که با رسول خدا(ص) مصافحه کند آتش دوزخ را البته نخواهد ديد.

اللّهمّ ارزقني زيارت الحسين بحقّ الحسين و جدّه و ابيه و امّه و اخيه و ذرّيته و بنيه عليه السلام.

خدايا روزي کن زيارت امام حسين عليه السلام را بر ما بحقّ امام حسين عليه السلام و جدّش رسول خدا (ص) و پدرش اميرالمؤمنين عليه السلام و مادرش فاطمه زهرا(س) و برادرش امام حسن عليه السلام واولادش عليه السلام.

ثواب کربلا

مقدّس زنجاني نوشته که در بعضي روايت وارد شده که در عوض هر درهمي که زائران امام حسين عليه السلام در خصوص زيارت آن حضرت مصرف کنند دوازده هزار شهر در بهشت از خداوند عالم به ايشان عطاء مي شود، و به هر قدمي که بر مي دارند ثواب هفتاد حجّ و هفتاد عمره مي باشد،

و هر گاه در آن سفر بميرند ملائکه رحمت مشايعت ايشان مي کنند و حنوط و کفن او را از بهشت مي آورند، و براي او نماز ميگذارند، و از رياحين بهشت بر قبر او فرش مي کنند و از هر طرف به قدري که چشم کار مي کند قبر او را وسيع مي گردانند، و تا روز قيامت دري از بهشت بر قبر او مي گشايند و چون زائران امام حسين عليه السلام به حوالي کربلا رسند، صدّيقه کبري فاطمه زهرا (س) با جمعي از حوريان بهشت به پيشواز ايشان مي آيند و حضرت فاطمه (س) با مقنعه خود گرد و غبار راه را از روي ايشان پاک ميکند، و به ايشان مي فرمايد:

خوش آمديد اي زائران فرزند غريب من، مژده باد شما را به جميع خيرات دنيا و آخرت پس صدّيقه طاهره در زيارت پسر مظلومش با ايشان موافقت مي کند و ايشان را به منزل مي رساند و ثواب هزار حجّ مقبول و هزار عمره مقبول مانند حجّ و عمره رسول خدا (ص) در نامه اعمالش مي نويسند و به ايشان عطاء فرمايد، و چون بخواهد به خانه خود مراجعت نمايد رسول خدا(ص) ملکي به نزد قبر او فرستاده سفارش مي کند که رسول خدا(ص) مي فرمايد:

که عملت را از سر بگير بدرستي که خداوند عالم گناهان گذشته تو را آمرزيد.

ذَنبُنَا اللَّيلُ وَ الوِلاَيَةُ شَمسٌ 

جَعَلَ اللّهُ مَحوَها بِضياها

ذَرَّةُ مِن وَ ذادِنا لِحُسِينٍ 

شِبهُ اِلاکسيرِ بَل نَراهُ وَ وَراها

وَ بِهِ نَرنَجي اِنقِلابَ خَطايا 

ذَرَّةٌ مِن وَ ذادِنا لِحُسِينٍ

فضيلت زيارت کربلا

عبداللّه ابن حماد نقل مي کند: روزي امام صادق (ع) به من فرمود:

اي حماد نزد شما فضيلتي هست که مثل آن به احدي داده نشده است. و گمان ندارم آن چنان که بايد آن را بشناسيد و بر او محافظت نمائيد! و قيام به حقّ آن کنيد. و از براي آن فضيلت اهلي هست که ايشان را براي آن کار نام برده اند، و به ايشان توفيق عطاء کرده اند، و اين رحمتي است که خداوند تعالي به ايشان بخشيده است.

پرسيدم: آن فضيلت که نام برديد و وصف نموديد کدام است؟

فرمود: زيارت جدّم حضرت امام حسين (ع) است. زيرا که او غريب است و در زمين غريب مدفون شده است.

هر که به زيارت او مي رود، بر او برمي گريد. و هر که به زيارت او نمي رود، بر مصيبت او اندوهناک مي باشد و دلش مي سوزد. هر که او را به ياد مي آورد ترحّم مي کند.

و هر که نظر کند به سوي قبر پسرش در پائين پاي او، در بياباني که خويشي و دوستي نزد او نيست و حق او را غصب کردند، و جمع شدند جمعي از کافران و مرتدّان از دين، و ياوري يکديگر کردند تا او را کشتند، در بياباني دفن نکرده انداختند، و منع کردند از او آب فراتي که سگان مي خوردند، و ضايع کردند حق رسول خدا (ص) را، و وصيّتي که در حقّ او و اهل بيتش ‍ کرده بود.

پس او مدفون گرديد، جفا يافته در ميان قبرهاي خويشان و شيعيان خود. هر که نزد او مي رود، وحشت مي يابد از تنهائي او، و دوري از جدّ بزرگوارش. و در منزلي افتاده است که نمي رود نزد او مگر کسي که خدا دلش را به ايمان امتحان کرده است، و حقّ ما را به او شناسانده باشد.

پس گفتم: فداي تو شوم من مي رفتم به زيارت آن حضرت، تا آنکه مبتلا شدم به خدمت خليفه و حفظ اموال او و من نزد ايشان مشهور شده ام. لهذا در اين ولا از براي تقيّه ترک کرده ام و من مي دانم که زيارت آن حضرت ثواب بسياري دارد.

فرمود که: (مي داني که کسي که به زيارت آن حضرت ميرود چه فضيلت دارد و او را نزد ما چه نيکي ها است؟!).

گفتم: نه.

فرمود که: (امّا فضيلت زيارت کننده او: پس مباهات مي کنند به او ملايکه آسمان ها و امّا آنچه نزد مابراي او هست پس ترحّم مي کنيم براي او هر صبح و شام).

وبه تحقيق که خبر داد مرا پدرم که: روضه آن حضرت از روزي که مدفون شده است هرگزخالي نبوده است از کسي که صلوات فرستد بر او از ملائکه يا جنيّان يا آدميان يا وحشيان صحرا. و هيچ چيز نيست مگر آرزوي حال زيارت کننده آن حضرت مي کند و خود را از براي برکت بر او مي مالد و به نظر کردن به سوي او اميد خبر مي دارد براي آنکه برکت يافته است به نظر کردن به سوي قبر آن حضرت.

بعداز آن فرمودکه:

(شنيده ام که قومي از نواحي کوفه و غير ايشان مي روند نزد قبر آن حضرت و زنان مي روند و ندبه و نوحه مي کنند در نيمه ماه شعبان پس بعضي قرآن مي خوانند و بعضي قصّه هاي جانسوز آن حضرت را ذکر مي کنند و بعضي مرثيه مي خوانند؟).

گفتم: بلي فداي تو شوم ديدم بعضي از اينهايي که مي فرمائي.

فرمودکه: (حمد و سپاس خداوندي را که در ميان مردم جمعي را مقّرر فرموده است که مي آيند به سوي ما و ما را مدح مي کنند و مرثيه از براي مصيبت ما مي گويند و مي خوانند. و دشمن ما گردانيده است کساني را که طعن کنند بر آنها از خويشان و غير ايشان و استهزاءکنند بر ايشان و قبيح شمارند کردار ايشان را).

**

چهل حدیث کربلا

زيارت، بهترين کار

قال ابو عبدالله (عليه السلام): زيارة قبر الحسين بن علي عليهما السلام من أفضل ما يکون من الأعمال.

امام صادق (ع) فرمود: زيارت قبر امام حسين (عليه السلام) از بهترين کارهاست که مي‏تواندانجام يابد.

مستدرک الوسائل، ج 10، ص.311.

**

حريم پاک

عن النبي (ص) قال:... و هي اطهر بقاع الارض واعظمها حرمة و إنها لمن بطحاء الجنة.

پيامبر اسلام (صلي الله عليه و آله) در ضمن حديث بلندي مي‏فرمايد:

کربلا پاکترين بقعه روي زمين و از نظر احترام بزرگترين بقعه‏ها است و الحق که کربلا از بساطهاي بهشت است.

بحار الانوار، ج 98، ص 115 و نيز کامل الزيارات، ص 264.

**

سرزمين نجات

قال رسول الله (صلي الله عليه و آله): يقبر ابني بأرض يقال لها کربلا هي البقعة التي کانت فيها قبة الاسلام نجا الله التي عليها المؤمنين الذين امنوا مع نوح في الطوفان.

پيامبر خدا (ص) فرمود:

پسرم حسين در سرزميني به خاک سپرده مي‏شود که به آن کربلا گويند، زمين ممتازي که همواره گنبد اسلام بوده است، چنانکه خدا ياران مومن حضرت نوح را در همانجا از طوفان نجات داد.

کامل الزيارات، ص،269، باب 88، ح 8.

**

مسلخ عشق‏

قال علي (عليه السلام): هذا... مصارع عشاق شهداء لا يسبقهم من کان قبلهم و لا يلحقهم من کان بعدهم.

حضرت علي (عليه السلام) روزي گذرش از کربلا افتاد و فرمود:

اينجا قربانگاه عاشقان و مشهد شهيدان است شهيداني که نه شهداي گذشته و نه شهداي آينده به پاي آنها نمي‏رسند.

تهذيب، ج 6، ص،73 و بحار، ج 98، ص.116.

**

عطر عشق‏

قال علي (عليه السلام)

واها لک ايتها التربة ليحشرن منک قوم يدخلون الجنة بغير حساب‏

امير المومنين (عليه السلام) خطاب به خاک کربلا فرمود: چه خوشبويي اي خاک! در روز قيامت قومي از تو بپا خيزند که بدون حساب و بي درنگ به بهشت روند.

شرح نهج البلاغه ابن ابي الحديد، ج 4، ص 169.

**

ستاره سرخ محشر

قال علي بن الحسين (عليه السلام): تزهر أرض کربلا يوم القيامة کالکوکب الدري وتنادي انا ارض الله المقدسة الطيبة المبارکة التي تضمنت سيد الشهداء و سيد شباب اهل الجنة.

امام سجاد (عليه السلام) فرمود: زمين کربلا، در روز رستاخيز، چون ستاره مرواريدي مي‏درخشد و ندا مي‏دهد که من زمين مقدس خدايم، زمين پاک و مبارکي که پيشواي شهيدان و سالار جوانان بهشت را در بر گرفته است.

ادب الطف، ج 1، ص 236، به نقل از کامل الزيارات، ص 268.

**

کربلا و بيت المقدس‏

قال ابوعبدالله (عليه السلام): الغاضرية من تربة بيت المقدس.

امام صادق (عليه السلام) فرمود: کربلا از خاک بيت المقدس است.

کامل الزيارات، ص 269، باب 88 ح،7.

**

فرات و کربلا

قال ابو عبد الله: إن أرض کربلا وماء الفرات اول ارض و اول ماء قدس الله تبارک و تعالي...

امام صادق (عليه السلام) فرمود: سرزمين کربلا و آب فرات، اولين زمين و نخستين آبي بودند که خداوند متعال به آنها قداست و شرافت بخشيد.

بحار الانوار، ج،98، ص 109 و نيز کامل الزيارات، ص.269.

**

کربلا کعبه انبياء

قال ابو عبدالله (عليه السلام): ليس نبي في السموات و الارض و إلا يسألون الله تبارک و تعالي ان يوذن لهم في زيارة الحسين (عليه السلام) ففوج ينزل و فوج يعرج.

امام صادق (عليه السلام) فرمود: هيچ پيامبري در آسمانها و زمين نيست مگر اين که مي‏خواهند خداوند متعال به آنان رخصت دهد تا به زيارت امام حسين (عليه السلام) مشرف شوند، چنين است که گروهي به کربلا فرود آيند و گروهي از آنجا عروج کنند.

مستدرک الوسائل، ج 10، ص 244 به نقل از کامل الزيارات، ص 111.

**

کربلا، مطاف فرشتگان‏

قال ابو عبدالله (عليه السلام): ليس من ملک في السموات و الارض إلا يسألون الله تبارک و تعالي ان يوذن لهم في زيارة الحسين (عليه السلام) ففوج ينزل و فوج يعرج.

امام صادق (عليه السلام) فرمود: هيچ فرشته‏اي در آسمانها و زمين نيست مگر اين که مي‏خواهد خداوند متعال به او رخصت دهد تا به زيارت امام حسين (عليه السلام) مشرف شود، چنين است که همواره فوجي از فرشتگان به کربلا فرود آيند و فوجي ديگر عروج کنند و از آنجا اوج گيرند.

مستدرک الوسائل، ج 10، ص 244 به نقل از کامل الزيارات، ص 111.

**

راه بهشت‏

قال ابو عبدالله (عليه السلام):موضع قبر الحسين (عليه السلام) ترعة من ترع الجنة.

امام صادق (عليه السلام) فرمود:جايگاه قبر امام حسين (عليه السلام) دري از درهاي بهشت است.

کامل الزيارات، ص 271، باب 89، ح 1.

**

کربلا حرم امن‏

قال ابو عبدالله (عليه السلام): ان الله اتخذ کربلا حرما آمنا مبارکا قبل ان يتخذ مکة حرما

امام صادق (ع) فرمود:به راستي که خدا کربلا را حرم امن و با برکت قرار داد پيش از آنکه مکه را حرم قرار دهد.

کامل الزيارات، ص 267 بحار، ج،98، ص.110.

**

کربلا حرم امن‏

قال ابو عبدالله (عليه السلام): ان الله اتخذ کربلا حرما آمنا مبارکا قبل ان يتخذ مکة حرما

امام صادق (ع) فرمود:به راستي که خدا کربلا را حرم امن و با برکت قرار داد پيش از آنکه مکه را حرم قرار دهد.

کامل الزيارات، ص 267 بحار، ج،98، ص.110.

**

زيارت مداوم‏

قال الصادق (عليه السلام): زوروا کربلا و لا تقطعوه فإن خير أولاد الانبياء ضمنته...

امام صادق (ع) فرمود: کربلا را زيارت کنيد و اين کار را ادامه دهيد، چرا که کربلا بهترين فرزندان پيامبران را در آغوش خويش گرفته است.

کامل الزيارات، ص 269.

**

ارگاه مبارک‏

قال الصادق (عليه السلام): «شاطي‏ء الوادي الايمن» الذي ذکره الله في القرآن، هو الفرات و «البقعة المبارکة» هي کربلا.

امام صادق (ع) فرمود: آن «ساحل وادي ايمن» که خدا در قرآن يادکرده فرات است و با «بارگاه با برکت» نيز کربلا است.

قرآن مجيد، سوره قصص آيه 30.

بحار الانوار، ج 57، ص 203؛ به نقل از تهذيب‏.

**

شوق زيارت‏

قال الامام باقر (عليه السلام): لو يعلم الناس ما في زيارة قبر الحسين (عليه السلام) من الفضل، لماتوا شوقا.

امام باقر (عليه السلام) فرمود: اگر مردم مي‏دانستند که چه فضيلتي در زيارت مرقد امام حسين (عليه السلام) است از شوق زيارت مي‏مردند.

ثواب الاعمال، ص 319؛ به نقل از کامل الزيارات.

**

حج مقبول و ممتاز

قال ابوجعفر (عليه السلام): زيارة قبر رسول الله صلي الله عليه و آله و زيارة قبور الشهداء، و زيارة قبر الحسين بن علي عليهما السلام تعدل حجة مبرورة مع رسول الله صلي الله عليه و آله.

امام باقر عليه السلام فرمودند: زيارت قبر رسول خدا «ص» و زيارت مزار شهيدان، و زيارت مرقد امام حسين عليه السلام معادل است با حج مقبولي که همراه رسول خدا «ص» بجا آورده شود.

مستدرک الوسائل، ج 1 ص، 266 و نيزکامل الزيارات، ص 156.

**

تولدي تازه‏

عن حمران قال: زرت قبر الحسين (عليه السلام) فلما قدمت جإني ابو جعفر محمد بن علي (عليه السلام).... فقال (عليه السلام).

ابشر يا حمران فمن زار قبور شهداء آل محمد (ص) يريد الله بذلک وصلة نبية حرج من ذنوبه کيوم ولدته امه.

حمران مي‏گويد هنگامي که از سفر زيارت امام حسين (ع) برگشتم، امام باقر (عليه السلام) به ديدارم آمد و فرمود: اي حمران! به تو مژده مي‏دهم که هر کس قبور شهيدان آل محمد (ص) را زيارت کند مرادش از اين کار رضايت خدا و تقرب به پيامبر (ص) باشد، از گناهانش بيرون مي‏آيد چون روزي که مادرش او را زاد.

امالي شيخ طوسي، ج 2، ص 28، چاپ نجف بحار، ج 98، ص 20.

**

زيارت مظلوم‏

عن ابي جعفر و ابي عبد الله (عليهما السلام) يقولان: من احب أن يکون مسکنه و مأواه الجنة، فلا يدع زيارة المظلوم.

از امام باقر و امام صادق (ع) نقل شده که فرمودند: هر کس که مي‏خواهد مسکن و مأوايش بهشت باشد، زيارت مظلوم (عليه السلام) را ترک نکند.

مستدرک الوسائل، ج 10، ص 253.

**

شهادت و زيارت‏

قال الامام الصادق (عليه السلام): زوروا قبر الحسين (عليه السلام) و لا تجفوه فإنه سيد شباب أهل الجنة من الخلق و سيد شباب الشهداء.

امام صادق (ع) فرمود:مرقد امام حسين (عليه السلام) را زيارت کنيد و با ترک زيارتش به او ستم نورزيد چرا که او سيد جوانان بهشت از مردم و سالار جوانان شهيد است.

مستدرک الوسائل ج 10 ص 256 و کامل، ص 109.

**

زيارت، بهترين کار

قال ابو عبدالله (عليه السلام): زيارة قبر الحسين بن علي عليهما السلام من أفضل ما يکون من الأعمال.

امام صادق (ع) فرمود: زيارت قبر امام حسين (عليه السلام) از بهترين کارهاست که مي‏تواندانجام يابد.

مستدرک الوسائل، ج 10، ص.311.

**

سفره‏هاي نور

قال الامام الصادق (عليه السلام): من سره ان يکون علي موائد النور يوم القيامة فليکن من زوار الحسين بن علي (عليهما السلام).

امام صادق (ع) فرمود:هر کس دوست دارد روز قيامت، بر سر سفره‏هاي نور بنشيند بايد از زائران امام حسين (عليه السلام) باشد.

وسائل الشيعه، ج 10، ص 330، بحار الانوار، ج 98، ص 72.

**

شرط شرافت‏

قال الصادق (عليه السلام): من اراد ان يکون في جوار نبيه و جوار علي و فاطمه فلا يدع زيارة الحسين عليهم السلام.

امام صادق (ع) فرمود:کسي که مي‏خواهد در همسايگي پيامبر (ص) ودر کنار علي (ع) و فاطمه (س) باشد زيارت امام حسين (ع) را ترک نکند.

وسائل الشيعه، ج 10 ص 331، ح 39.

**

زيارت، فريضه الهي‏

قال ابو عبدالله (عليه السلام): لو ان احد کم حج دهره ثم لم يزر الحسين بن علي (عليه السلام) لکان تارکا حقا من حقوق رسول الله «ص» لان حق الحسين فريضة من الله تعلي واجبه علي کل مسلم.

امام صادق (ع) فرمود: اگر يکي از شما تمام عمرش را احرام حج ببندد اما امام حسين (عليه السلام) را زيارت نکند حقي از حقوق رسول خدا (ص) را ترک کرده است چرا که حق حسين (ع) فريضه الهي و بر هر مسلماني واجب و لازم است.

وسائل الشيعه، ج 10، ص 333.

**

کربلا کعبه کمال‏

قال ابو عبدالله (عليه السلام): من لم يأت قبر الحسين (عليه السلام) حتي يموت کان منتقص الإيمان منتقص الدين، إن ادخل الجنة کان دون المؤمنين فيها.

امام صادق (ع) فرمود: هر کس به زيارت قبر امام حسين (ع) نرود تا بميرد ايمانش نا تمام و دينش ناقص خواهد بود به بهشت هم که برود پايين تر از مومنان در آنجا خواهد بود.

وسائل الشيعه، ج 10 ص 335.

**

از زيارت تا شهادت‏

قال ابو عبدالله (عليه السلام): لا تدع زيارة الحسين بن علي عليهما السلام و مر أصحابک بذلک يمد الله في عمرک و يزيد في رزقک و يحييک‏ء الله سعيدا و لا تموت الا شهيدا.

امام صادق (ع) فرمود: زيارت امام حسين عليه السلام را ترک نکن وبه دوستان و يارانت نيز همين را سفارش کن! تا خدا عمرت را دراز و روزي و رزقت را زياد کند و خدا تو را با سعادت زنده دارد و نميري مگر شهيد.

وسائل الشيعه، چ 10 ص،335.

**

حديث محبت‏

عن ابي عبد الله قال: من اراد الله به الخير قذف في قلبه حب الحسين (عليه السلام) و زيارته و من اراد الله به السوء قذف في قلبه بغض الحسين (عليه السلام) و بغض زيارته.

امام صادق (ع) فرمود: هر کس که خدا خير خواه او باشد محبت حسين (ع) و زيارتش را در دل او مي‏اندازد و هر کس که خدا بدخواه او باشد کينه و خشم حسين (ع) و خشم زيارتش را در دل او مي‏اندازد.

وسائل الشيعه، ج 10 ص 388، بحار الانوار، ج 98، ص 76.

**

نشان شيعه بودن‏

قال الصادق (عليه السلام): من لم يأت قبر الحسين (عليه السلام) و هو يزعم انه لنا شيعة حتي يموت فليس هو لنا شيعة و ان کان من اهل الجنة فهو من ضيفان اهل الجنة.

امام صادق (عليه السلام) فرمود: کسي که به زيارت قبر امام حسين نرود و خيال کند که شيعه ما است و با اين حال و خيال بميرد او شيعه ما نيست واگر هم از اهل بهشت باشد از ميهمانان اهل بهشت خواهد بود.

کامل الزيارات، ص 193، بحار الانوار، ج 98 ص 4.

**

سکوي معراج‏

قال الصادق (عليه السلام):

من اتي قبر الحسين (عليه السلام) عارفا بحقة کتبه الله عزوجل في اعلي عليين‏.

امام صادق (ع) فرمود: هر کس که به زيارت قبر حسين (عليه السلام) نايل شود و به حق آن حضرت معرفت داشته باشد خداي متعال او را در بلندترين درجه عالي مقامان ثبت مي‏کند.

من لا يحضره الفقيه، ج 2، 581.

**

مکتب معرفت‏

قال ابو الحسن موسي بن جعفر(عليه السلام): أدني ما يثاب به زائر ابي عبد الله (عليه السلام) بشط فرات إذا عرف حقه و حرمته و ولايته ان يغفر له ما تقدم من ذنبه و ما تأخز.

حضرت امام موسي کاظم (عليه السلام) فرمود:کمترين ثوابي که به زائر امام حسين (عليه السلام) در کرانه فرات داده مي‏شود اين است که تمام گناهان مقدم و موخرش بخشوده مي‏شود. بشرط اين که حق و حرمت ولايت آن حضرت را شناخته باشد.

مستدرک الوسائل، ج 10 ص 236، به نقل از کامل الزيارات، ص 138.

**

همچون زيارت خدا

قال الامام رضا (عليه السلام): من زار قبر الحسين (ع) بشط الفرات کان کمن زار الله‏.

امام رضا (عليه السلام) فرمود:کسي که قبر امام حسين (عليه السلام) را در کرانه فرات زيارت کند، مثل کسي است که خدا را زيارت کرده است.

مستدرک الوسائل، ج 10، ص 250؛ به نقل از کامل‏.

**

زيارت عاشورا

قال الصادق (عليه السلام): من زار الحسين (عليه السلام) يوم عاشورا وجبت له الجنة.

امام صادق (ع) فرمود: هر کس که امام حسين (عليه السلام) را در روز عاشوار زيارت کند بهشت بر او واجب مي‏شود.

اقبال الاعمال، ص 568.

**

بالاتر از روسپيدي‏

قال ابو عبدالله (عليه السلام): من باب عند قبر الحسين (عليه السلام) ليلة عاشورا لقي الله يوم القيامة ملطخا بدمه کأنما قتل معه في عرصه کربلا.

امام صادق (ع) فرمود: کسي که شب عاشورا درکنار مرقد امام حسين (عليه السلام) سحر کند روز قيامت در حالي به پيشگاه خدا خواهد شتافت که به خونش آغشته باشد، مثل کسي که در ميدان کربلا و درکنار امام حسين عليه السلام کشته شده باشد.

وسائل الشيعه، ج 10، ص 372.

**

نشانه‏هاي ايمان‏

قال ابو محمد الحسن العسکري (عليه السلام): علامات المؤمن خمس: صلاة الخمسين، و زيارة الاربعين، و التختم في اليمين، و تعفير الجبين و الجهر ببسم الله الرحمن الرحيم.

امام حسن عسکري (عليه السلام) فرمود: نشانه‏هاي مؤمن پنج چيز است: 1 ـ نمازهاي پنجاهگانه ، 2 ـ زيارت اربعين 3 ـ انگشتر به دست راست کردن 4 ـ بر خاک سجده کردن 5 ـ بسم الله الرحمن الرحيم را بلند گفتن.

وسائل الشيعه، ج 10 ص 373 و نيز التهذيب، ج 6 ص 52.

**

رواق منظر يار

قال رسول الله (ص): الا و ان الإجابة تحت قبته و الشفاء في تربته، و الائمة (عليهم السلام) من ولده‏.

پيامبر خدا (ص) فرمود: بدانيد که اجابت دعا، زير گنبد حرم او و شفاء در تربت او، و امامان (عليه السلام) از فرزندان اوست‏.

مستدرک الوسائل، ج 10 ص 335.

**

تربت و تربيت‏

قال الصادق (عليه السلام): حنکوا اولادکم بتربة الحسين (ع) فإنها امان‏.

امام صادق (ع) فرمود: کام کودکانتان را با تربت حسين (ع) برداريد چرا که خاک کربلا فرزندانتان را بيمه مي‏کند.

وسائل الشيعه، ج 10 ص 410.

**

بزرگترين دارو

قال ابو عبدالله (عليه السلام): في طين قبر الحسين (عليه السلام) الشفاء من کل داء و هو الدواء الاکبر.

امام صادق (ع) فرمود: شفاي هر دردي در تربت قبر حسين (عليه السلام) است و همان است که بزرگترين داروست.

کامل الزيارات، ص 275 و وسائل الشيعه، ج 10، ص 410.

**

تربت و هفت حجاب‏

قال الصادق (عليه السلام): السجود علي تربة الحسين (عليه السلام) يخرق الحجب السبع.

امام صادق (ع) فرمود: سجده بر تربت حسين (عليه السلام) حجابهاي هفتگانه را پاره مي‏کند.

مصباح التمهجد، ص 511، و بحار الانوار، ج 98، ص 135.

**

سجده بر تربت عشق‏

کان الصادق (ع) لا يسجد الا علي تربة الحسين (ع) تذللا لله و إسکتانة اليه.

رسم حضرت امام صادق (ع) چنين بود که: جز بر تربت حسين (ع) به خاک ديگري سجده نمي‏کرد و اين کار را از سر خشوع و خضوع براي خدا مي‏کرد.

وسائل الشيعه، ج 3، ص 608.

**

تسبيح تربت

قال الصادق (ع): السجود علي طين قبر الحسين (ع) ينور الي الارض السابعة و من کان معه سبحة من طين قبر الحسين (ع) کتب مسبحا و ان لم يسبح بها...

امام صادق (ع) فرمود: سجده بر تربت قبر حسين (ع) تا زمين هفتم را نور باران مي‏کند و کسي که تسبيحي از خاک مرقد حسين (ع) را با خود داشته باشد، تسبيح گوي حق محسوب مي‏شود، اگر چه با آن تسبيح هم نگويد.

من لايحضره الفقيه، ج 1، ص 268، وسائل الشيعه، ج 3 ص 608.

**

تربت شفا بخش‏

عن موسي بن جعفر (عليه السلام) قال: و لا تأخذوا من تربتي شيئا لتبرکوا به فأن کل تربة لنا محرمة الا تربة جدي الحسين بن علي عليهما السلام فأن الله عزوجل جعلها شفاء لشيعتنا و أوليائنا.

حضرت امام کاظم (ع) در ضمن حديثي که از رحلت خويش خبري مي‏داد فرمود: چيزي از خاک قبر من برنداريد تا به آن تبرک جوييد چرا که خوردن هر خاکي جز تربت جدم حسين (ع) بر ما حرام است، خداي متعال تنها تربت کربلا را براي شيعيان و دوستان ما شفا قرار داده است.

جامع الاحاديث الشيعه، ج 12، ص.533.

**

يکي از چهار نياز

قال الامام موسي الکاظم (ع): لا تستغني شيعتنا عن أربع: خمرة يصلي عليها و خاتم يتختم به و سواک يستاک به و سبحة من طين قبر أبي عبد الله عليه السلام...

حضرت امام موسي بن جعفر (عليه السلام) فرمود: پيروان ما از چهار چيز بي‏نياز نيستند:

1 ـ سجاده‏اي که بر روي آن نماز خوانده شود. 2 ـ انگشتري که در انگشت باشد.

3 ـ مسواکي که با آن دندانها را مسواک کنند. 4 ـ تسبيحي از خاک مرقد امام حسين (ع)....

تهذيب الاحکام، ج 6، ص 75.

**

برگرفته از کتاب محمدصحتی سردرودی

**

پیامکهای عاشورایی

- اگر همه جا کربلاست و هر روز عاشورا، ما باید در همه جا و همه گاه، خود را در تشنگی همه‌ی عطش زدگان خاک سهیم بدانیم.

- کربلا نشان داد که با شکیب در عطشی کوتاه، می‌توان همیشه‌ی تاریخ را سیراب کرد.

- حسین یعنی زیبایی، مگر می‌شود یا زیبایی همراه و همسایه بود و زیبا نشد.

- عجیب حکایتی است! «عزیز» ترین‌ها – حسین (ع) و یوسف (ع) – از (گودال) و  (چاه) به آسمان عزّت رسیده‌اند.

- کارهای بزرگ را مردان آغاز و زنان تمام می‌کنند. کربلا، دلیل روشن این ادعاست.

- هر کس کتاب 72 صفحه‌ای عشق – عاشورا – را خوب بخواند شیرازه‌ای سعادت را در زندگیش گسسته نخواهد دید.

- عاشورا هر روز در کربلای دلمان اتفاق می‌افتد. کوشش کنیم حسین دل، به دست یزید نفس، تشنه لب شهید نشود.

- گودال قتل‌گاه، کانون قیامت خاک است، بی‌شک قیامت نیز از این نقطه آغاز می‌شود.

- شیعه، سرافرازی خویش را از سرهای بر نیزه و آبروی خویش را از بی آبی عاشورا یافته است.

- کربلا چه قدر شبیه قرآن است؛ آخرین شهدای آن اصغر و عبدا... مثل سوره‌های آخر قرآن کوچکند!

-  کربلا بلوغ عاطفه و اندیشه است، هر کس به بلوغ فکری و عاطفی برسد، عاشورایی است.

- وقتی  هیچ نداری باید همه چیز باشی، این درسی است که زینب به ما آموخت.

- کربلا زیباترین تابلوی نقاشی است که خداوند بر بوم زمین، ترسیم کرده است.

- کربلا بهشت زمین است با قلب‌های سوخته، خیمه‌های آتش گرفته و آسمان داغ سوزان، آری بهشت در آتش متولد می‌شود.

- ره آورد مطالعه‌ی تاریخ، بهت و شگفتی است، تاریخ، خود مبهوت و شگفت‌زده‌ی یک روز خویش است؛ «عاشورا

**

سوختن شمع را دیده ای ؟
که چگونه آرام و بی صداست ؟
سوختنی همراه با افروختن و روشنایی بخشیدن

و چه زیبا و حماسه ساز است این گونه زیستن و جان باختن

هر کسی را یارای این حیات و ممات نیست جز اصحاب عاشورایی امام عشق

آن که زیباتر و عاشقانه تر از شمع آتش به جان خریدند و شعله ور و سوخته از این عشق

در حریم دوست اذن حضور یافتند تا جهانی را به شور و شعور وادارند

کیست که می گوید راهی به دریا نیست ؟

دریایی شدن دل به دریا زدن می خواهد و اگر تو را چنین دلی است بسم الله

آری باید چون سیلی شد و هر آنچه را که در مسیر دریایی شدن

 سد راه است در هم شکست

نمی توان آرام و بی صدا در گوشه ای نشست و دل به امواج نسپرد

و تنها به صف زیبایی ها و شگفتی های آن بسنده کرد

باید گریخت ، رها شد و رفت

رسم پرواز این است که تا قفس تن را در هم نشکنی

و از بند خود نرهی مجال پروازت نمی دهند

اگر با عنان توکل دل به دوست بسپاری ملائک هم به گرد پایت نمی رسند

عباس را ببین که چگونه با لبی تشنه و جگری سوخته

 با مشکی پر از آب از شریعه بیرون می شود

آیا نمی توانست سیراب از شریعه بیرون برود ؟
اما عباس آب حیات را در نگاه حسین ( ع ) یافته است .

عباس فدایی حسین ( ع ) می شود تا آسمان بهشت جولانگاه پرواز عاشقانه اش باشد

و اما من و تو

مگر نه این است که خداوند ما را خلیفه خود بر زمین خوانده است ؟
پس ما را چه می شود که از طواف دوست به دریوزگی ابلیس می رویم ؟

بیا برگردیم  .مگر حر برنگشت ؟
مگر او گاه مرگ بر دامن آفتاب جان نداد ؟
خدا می داند حر شدن از شمر بودن آسان است

بیا تا کربلایی شویم :

  هر که دارد هوس کرببلا بسم الله

        هر که دارد به سرش شور و نوا بسم الله      

**

http://hajj.ir/hadjwebui/library/wfViewLibraryList.aspx?id=5

**

شبکه اطلاع رسانی امام حسین(ع): http://www.imamhossein.net/component/option,com_frontpage/Itemid,1/

**

خاطرات سفر به عتبات عالیات: http://zahraraha.googlepages.com/atabat

**

**

هر جا که مي‌روم ز غمت ديده پر نم است                                    هر ماه من ز داغ تو ماه محرم است

عمري گريستم که موظف به گريه‌ام                               گر نُه فلک به گريه شود باز هم کم است

مريم که در کتاب خدا ذکر نام اوست                             يک زينب تو اسوه و استاد مريم است

يک «يا حسين» گفتن من رمز آبروست                     نام حسين ترجمه اسم اعظم است

کعبه يک زمزم اگر در همه عالم دارد                     چشم عشاق بنازم که دو زمزم دارد

هر کجا ملک خدا هست حسينيه توست          هر که را مي‌نگرم شور محرم دارد

نه محرم نه صفر بلکه همه دوره سال              کعبه با ياد غمت جامه ماتم دارد

روضه‌خوان تو خدا، گريه کن تو آدم          اشک ارثي است که ذريه آدم دارد

**