امام زمان ع از زبان امام حسين ع
امام زمان از زبان امام حسين
مقدمه
به نام او که مظهر عشق و شهادت را در زمين آفريد و ما را با نام حسين عاشق گرداند. حسيني که در سرزمين کرب و بلا مردانگي خود را به صحنه نمايش گذاشته و فرزند شش ماهه خود را قرباني راه سپيد خوش بختي کرد.
حسيني که با آوردن نامش، چشمها به دريا و دلها به آتشفشانها مبدل ميشود.حسيني که ما را با درسهايش به اين زندگي و دنيا آشنا کرد و به ما آموخت تنها هدفمان در دنيا قرب عندالله باشد. حسيني که خود عاشق بود، اما همه را شيفته خود کرد و چه زيبا شباهتي است بين قيام امام حسين (ع) و مهدي موعود (عج) آن منتقم خون حسين (ع).
در اين نوشتار، با بررسي احاديثي که از زبان امام حسين (ع) در مورد اباصالح (ع) روايتشده است، در مييابيم که در سايه تحقيق و غوطه ور شدن در سخنان و روايات ائمه اطهار خصوصاً سيدالشهدا، ميتوان هر چه بيشتر به حد اعلايي از شناخت، محبت و عشق به ايشان دست يافت، چرا که روح لطيف انسان هر چه بيشتر تحت تاثير و تأديب پرتو انوار الهي ـ که همان قرآن و عترت است ـ قرار گيرد، زودتر و بهتر ميتوان به سعادت دنيا و آخرت و کام يابي بزرگ ـ که همان قرب الهي است ـ دست پيدا کرد.
ويژگيهاي امام صالح از ديدگاه امام حسين
روزي از محضر امام حسين (ع) پرسيدند: آيا حضرت مهدي متولد شده است؟ فرمود: «لا، ول و ادرکته لخدمته ايام حياتي؛ نه هنوز متولد نشده است، من زماني که او رادرک کنم، همه عمر به خدمت او کمر ميبندم».
در کمال الدين از امام حسين (ع) روايت شده: «ما دوازده امام داريم، اول آنها اميرمؤمنان علي بن ابيطالب (ع) و آخرين آنها نهمين فرزند من است، او امامي است که به حق قيام مينمايد و خداوند زمين را پس از آن که با «کفر و بي ديني اهلش» مرده باشد،به وسيله او زنده ميکند و هم با وي دين حق اسلام را بر همه اديان غالب ميگرداند، هرچند مشرکان نخواهند. او غيبتي دارد که در آن مردم بسياري از دين بر ميگردند و گروهي ديگر، بر دينِ حقِ اسلام ثابت ميمانند؛ برخي از «روي سرزنش» به آنها ميگويند: اگر راست ميگوييد موقعِ ظهور امام زمان شما چه وقت است؟!»
«ان الصابر في غيبتة علي الاذي و التکذيب بمنزلة المجاهد بالسيف بين يدي رسول الله(ص)؛ آگاه باشيد آنان که در غيبت وليّ با تحملّ رنجها و تکذيب بي دينان بر عقيده خود ثابت ميمانند، مثل کسانياند که با شمشير در رکاب رسول خدا جهاد کردند.»
از پيشگاه امام حسين (ع) سوال کردند: آيا شما صاحب اين امر هستيد؟
فرمود: «لا لکن صاحب الامر الطريد الشديد، الموتور بابيه، المکني بعمة ، يَضَع ُسيفه علي عاتقة ثمانية اشهر؛ نه من نيستم، بلکه صاحب اين امر کسي است که از ميان مردم کنارهگيري ميکند، به سرزمينهاي دور دست ميرود و خون پدرش بر زمين ميماند و از عمويش پنهان ميشود. آن گاه شمشير بر ميدارد و هشت ماه تمام شمشير بر زمين نگذارد».
هم چنين در جاي ديگر روايت است:
«قائم هذه الامه التاسع من ولدي صاحب الامر، و هو الذي يقسم ميراثه و هو حي؛قائم اين امت، نهمين فرزند من است که او صاحب اين امر، و ميراثش تقسيم ميشود، درحالي که او زنده است».
نشانههاي حضرت
حارث بن مغيره ميگويد: به ابي عبدالله حسين بن علي (ع) عرض کردم:
امام مهدي (ع) با چه نشانهاي شناخته شود، فرمود: «با آرامش و وقار. عرضکردم: و (نيز) با چه نشانهاي؟ فرمود: با شناختن حلال و حرام الهي و به اين که مردم به او محتاج اند و او به کسي نياز ندارد».
و باز از امام حسين (ع) روايت شده که فرمود: «در قائم ما (آل محمد (ص)) سنتي از ابراهيم و سنتي از موسي و سنتي از عيسي و سنتي از ايوب و سنتي از محمد (ص) است؛سنتي که از نوح به ارث برده است: طول عمر است؛
سنتي که از ابراهيم به ارث برده است: پنهان به دنيا آمدن و کناره گرفتن از مردم است؛
سنتي که از موسي به ارث برده است: ترس و غايب شدن است؛
سنتي که از عيسي به ارث برده است: اختلاف مردم در مورد اوست؛
سنتي که از ايوب به ارث برده است: بخشايش، پس از گرفتاري است؛
سنتي که از پيامبر اکرم (ص) به ارث برده است: ظهور با شمشير است».
امام حسين (ع) فرمودند:
«لِلمْهدي خَمسُ علامات: السفياني و اليماني و الصيحه من السماء، والخسف بالبيداء، و قتل النفس الزکية؛
براي مهدي ما پنج علامت است: 1 ـ خروج سفياني؛ 2 ـ خروج يماني؛
3 ـ بانک آسماني؛ 4 ـ خسف در سرزمين «بيدا» 5 ـ قتل نفس زکيّه.
و باز حارث بن مغيره ميگويد: به خدمت امام حسين (ع) شرف ياب شدم و عرض کردم: حضرت مهدي را با چه نشانههايي بشناسيم؟ فرمود: «بمعرفة الحلال و الحرام و بحاجة الناس اءليه، ولايحتاج الي أحد؛
با شناخت احکام و معارف و نياز همگان به او، و بي نيازي او از همه».
ابو يحيي نقل ميکند: مردي از امام حسين (ع) درباره امامان پرسيد، حضرت فرمود: «دوازده نفرند که به شمار نقباي بني اسرائيل اند، نه نفر آنان از فرزندان من هستند، آخرين شان، قائم آل محمد (ص) است. به يقين از رسول خدا (ص) شنيدم،ميفرمود: بر شما بشارت باد، بر شما بشارت باد. بر شما بشارت باد! همانا مثَل اهل بيت من، همچون مَثَل باغي است که هر سال گروهي از آن (بهره ميگيرند) و سير ميشوند، تا آخرين آنان براي مردمي ظهور ميکند که درياي جمعيت شان از همه گستردهتر و (عمق و توسعه فهم و ادراکشان) از همه ژرفتر و پر شاخهتر، و در ميوه چيني وجود نوراني امام عصرشان از همه خوشه چينتر خواهد بود.
اينها همگي اهل نجات و رستگارياند چگونه هلاک ميشوند، مردمي که اولين شان من هستم و آخرين شان دوازده نفر از سعادت مندان خردمند پس از من و مسيح بن مريم خواهد بود؟ بله، در اين ميان، عمر نادانان (پيرو اهل دنيا) نابود ميشود، آنان از مننيستند و من هم از آنان نيستم.
ارتباط بين حوادث کربلا و ظهور مهدي
روايت شده است که ظهور حضرت مهدي (عج) با حوادث کربلا رابطه خاصي پيدا کرده، که از آن جمله است:
1 ـ در تمام ايام مربوط به حضرت ولي عصر (عج) زيارت امام حسين (ع) وارد شده است، چون شب نيمه شعبان و شب قدر؛
2 ـ آغاز قيام جهاني حضرت مهدي (عج) طبق روايات فراواني در روز عاشورا خواهد بود؛
3 ـ در بيشتر احاديث که از وجود مقدس رسول اکرم (ص) در خصوص آن مصلح جهاني وارد شده به وسيله امام حسين (ع) به عناويني، چون (از تبار پسرم حسين (ع))، (از نسل اين پسرم)، (نهمين فرزند پسرم حسين) معرفي شده است؛
4 ـ سفر تاريخي امام (ع) که از مکه معظمه به مقصد کوفه آغاز شد و به مقصد نرسيد، توسط فرزند رشيدش تکميل ميشود و پايتخت حکومت جهاني آن حضرت،شهر کوفه خواهد بود؛
5 ـ وجود مقدس ولي ا... اعظم طبق روايات همواره به ياد جد بزرگوارش امامحسين (ع) هر صبح و شام اشک ميريزد.
از جمله عبادتهاي بسيار مهم و با فضيلت در شب نيمه شعبان زيارت حضرت سيدالشهدا (ع) است و البته در اين جا اين سؤال پيش ميآيد که ولادت حضرت مهدي(عج) چه ارتباطي با زيارت امام حسين (ع) دارد که در شب تولد امام زمان (عج) زيارت حضرت اباعبدالله حسين (ع) مستحب است؟ ممکن است، گفته شود: چون امامحسين(ع) جد بزرگوار آن حضرت است با اين زيارت، ولادت فرزندش را به ايشان تبريکميگوييم، ولي اين سخن از جهاتي نميتواند درست باشد، زيرا که در اين صورت زيارت حضرت امام حسن عسکري (ع) مناسبتر بود، چرا که آن حضرت پدر بلا واسطه و امامحسين (ع) پدر با واسطه امام زمان (عج) است و اگر گفته شود امام حسين (ع) چون پدربزرگ است، زيارتش، زيارت بقيه ائمه معصومين: مانند امام حسن عسکري (ع) نيزهست. در اين صورت گوييم زيارت حضرت اميرالمؤمنين و يا زيارت رسول الله (ص) مناسبتر خواهد بود. زيرا آن دو بزرگوار پدر ائمهاند، پس با اين مقدمات بايد گفت: حقيقت مهمتر از اينها است.
زيارت امام حسين (ع) در اين شب حاکي از رابطه مخصوص و پيوند آسماني قيام کربلا و نهضت امام حسين (ع) با حضرت مهدي (عج) است، زيرا در اين قيام مقدس آسماني رهبر و پيشواي نهضت حسين بن علي (ع) بر خاک و خون کشيده ميشود و دراين جهاد مقدس اصحاب و ياران سلحشور و با وفايش به لقاء ا... ميپيوندند و همه ميدانيم که انتقام خون مقتول بر عهده وصي و فرزند مقتول است.
خداوند ميفرمايد: (و من قتل مظلوما جعلنا لوليه سلطانا)؛ کسي که مظلوم کشته شد و به دست ستمگران و مردم جفا پيشه از پاي درآمد، براي ولّيِ او سلطنت و قدرت قرار داديم».
لذا وليّ دمِ امام حسين (ع) حضرت مهدي است و امر انتقام و خون خواهي به دست آن حضرت ميباشد.
ويژگيهاي امام هنگام ظهور
امام حسين (ع) فرمود:
«اگر مهدي آل محمد (ص) قيام کند، مردم او را نشناسند، زيرا او به سوي آنان ميآيد، در حالي که جواني رشيد است و از بزرگ ترين آزمون ها اين است که صاحب مردم (امام زمان)، جوان ظهور ميکند، در حالي که آنان ميپندارند، او پيرمردي کهن سال است.»
از احمد بن محمد بن احمد بن طلحه خراساني از علي بن حسين از اسماعيل بن مهران از عمرو بن ايان از عمرو بن ثمر از جابر از ابي جعفر (ع) مثل اين حديث روايت شده است.
و در تفسير آيه (اقترب الساعه) صاحب تفسير از احمد بن ادريس و از ابي عبدا... از ابن نويد از حسين بن احمد سنقري از يونس بن حسين و از ابي عبدا... (ع) در قول خداي تعالي (مدهامتان) روايت کرده که آن حضرت فرمود که در مابين مکه و مدينه نخلستانها به هم متصل ميشوند، يعني در وقت ظهور. (يريدون ليطفئوا نورالله بافواههم و الله مُتّمُ نوره)؛ اراده ميکنند که با دهانهاي خود نور خدا را خاموش نمايند و حال آن که خدا نور خود را تمام کننده است».
صاحب تفسير گويد: خدا با قائم اتمام نور خواهد نمود. او را بر همه مذاهب و اديان غالب ميکند. در آن وقت کسي غير از خدا عبادت نميشود. اين است معناي حديث که زمين را پر از عدل ميکند؛ چنان که پراز ظلم و جور کرده است: (و اُخري تحبّونها نصرمن الله و فتح قريب) را به فتح قائم تاويل کرده.
(حتي اذا رأوا ما يوعدون)؛ وقتي که قائم (عج) و امير المؤمنين را که به ايشان وعده ميشود، ميبينند.
(فسيعلمون من اضعف ناصراً واقل عددا)؛ پس به زودي ميداند که کيست ضعيف تر و کمتر از حيث ياور و ناصر».
(انهم يکيدون کيدا و اکيد کيدا فمهّل الکافرين أمهلهم رويدا)؛ به درستي که ايشان حيله ميکنند، حيله کردني، و من حيله ميکنم، حيله کردني و ايشان را ـ يا محمد ـ اندکي مهلت بده.
صاحب تفسير گفته که هر آيينه قائم مبعوث ميشود و انتقام از ظالمان بني اميه و قريش ميگيرد. صاحب تفسير از احمد بن ادريس از محمد بن عبدالجبار از ابن ابي عمير از حماد بن عثمان از محمد بن مسلم روايت کرده که ميگويد: از ابي جعفر پرسيدم: از قولخدا (والليل اذا يغشي) آن حضرت فرمود: مراد اميرالمومنين است که در دولت باطل ظلمتِ نفس ستم به او احاطه نمود و نور ديدهاش را خاموش کرد و مامور گرديد که صبر نمايد، گفتم: (والنهار اذا تجلّي) فرمود: نهار عبارت از قائم است، زماني که قيام کرد، بردولت باطل غالب ميشود. خداي تعالي در قرآن براي خلق مثلها آورده و با آنها با پيغمبرخود خطاب نموده غير از او کسي آنها را نميداند: (قل ارايتم ان اصبح ماءکم غوراً فمن ياتيکم بماء معين) صاحب تفسير گويد: اگر خود امام شما غايب شود، پس چه کسي براي شما امامي ميآورد که مانند او باشد.
شيخ صدوق در کتاب «ثواب الاعمال» از ابن وليد از صفا از عباد بن سليمان از محمد بن سليمان و او از پدرش روايت کرده: به ابي عبدالله (ع) گفتم (هل أتيک حديث الغاشيه) فرمود: مراد قائم (ع) است، ظالمان را با شمشير احاطه ميکند. راوي ميگويد که گفتم: (وجوه يومئذ خاشعه) آن حضرت فرمود: به قائم (عج) خضوع ميکنند و طاقت ابا و امتناع ندارند، گفتم: (عامله) فرمود: عمل به غير از ظهور قائم ايمان به اونياورد، هر چند که به ساير ائمه ايمان آورده باشد. ايمان آوردنش به قائم (عج) در وقت ظهور سودي نخواهد داشت. کمال الدين از ابن متوکل از محمد عطار از ابن عيسي از عمربن عبدالعزيز از جماعتي از اصحاب ما، ايشان از داود رقي از ابي عبدالله (ع) در خصوص قول خداي تعالي: (الذين يؤمنون بالغيب) روايت کرده آن حضرت فرمود: ايمان به غيب اعتقاد به قيام قائم است.
و در کتاب «الامام الحجه ابن الحسن العسکري» از حضرت امام باقر از پدرش امام علي بن الحسين از پدرش امام حسين رسيده : «آن گاه که ائمه معصومين درگير و گرفتار جور مخالفان قرآن و خلفاي جابر شدند، مردي از ما به حق قيام کند و 313 نفر از مردان جانباز و ياران مخلص، او را ياري دهند، با تأييد الهي و پرچم پيغمبر به جانب مدينه روان ميگردد، از ميان بيداء که ميگذرد، ميگويد: اين جا همان مکاني است که خداوندِ قوي (حنيف) عذابش را بر زمين فرو ميبارد».
امام حسين (ع) فرمود: «خدا قائم ما آل محمد (ص) را آشکار ميکند، تا ازستمکاران انتقام بگيرد؛ عرض شد: اي فرزند رسول خدا قائم شما کيست؟ فرمود: نهمين فرزند از فرزندان پسرم، محمد بن علي (ع)، او حجه بن الحسن بن علي بن محمد بن علي بن موسي بن جعفر بن محمد بن علي، فرزندم ميباشد و او همان کسي است که زماني طولاني غايب ميشود. سپس ظهور ميکند و زمين را پر از عدل و داد ميسازد، به همان سان که از ظلم وجور پر شده است».
تفسير آيات از زبان امام حسين
(هل اتيک حديث الغاشيه - وجوه يومئذ خاشعه - عامله ناصبه - تصلي نارا حاميه.)
سهل بن محمد از حضرت ابي عبدالله نقل ميکند: مراد از حديث غاشيه، قائم مهدي است که با شمشير خروج ميکند و کساني که به غير حق بر مردم سلطنت ميکنند،ميجنگند.
(والفجر- وليال عشر - والشفع والوتر - والليل اذا يسر)
حضرت ابي عبدالله فرمود: مراد از فجر، فجر ظهور قائم است و شبهاي عشر،دولت ائمه تا دولت قائم است.
(والشمس و ضُحيها - و القمر اذا تليها - و النهار اذا جلّيها - و الليل اذايغشيها)
سليمان ديلمي از ابي عبدالله نقل ميکند: که در اين سوره معناي شمس و قمر سوال کردند، فرمود: شمس شخصيت رسول خدا (ص) و قمر امير المؤمنين و نهار فاطمه الزهرا و مراد «جلّيها» نسل فاطمه زهرا مخصوصاً مهدي قائم است و «وضحيها» قيامقائم است.
(والليل اذا يغشي - و النهار اذا تجلي)
از حضرت ابي عبدالله روايت شده که مراد از شب، تاريکي دولت ابليس است و نهار، متجلي دولت قائم آل محمد(ص) است.
(امن يجيب المضطر اذا دعاهُ و يکشف السوء و يجعلکم خلفاء الارض)
از حضرت ابي عبدالله (ع) روايت است که فرمود: قائم ما وقتي خروج ميکند، وارد مسجد الحرام ميشود و رو به قبله ميايستد و پشت به ديوار کعبه ميدهد و دو رکعت نماز ميخواند و با صداي بلند ميگويد: «ايها الناس انا أولي الناس بآدم يا ايهاالناس انا أولي الناس بابراهيم يا ايهاالناس انا اولي الناس باسماعيل يا ايهاالناس انا اولي الناس بمحمدثم يرفع يده الي السماء و يدعو و يتضرع حتي يقع علي وجهه و هو قول ا... عز و جل (امنيجيب المضطر اذا دعاه و يکشف السوء و يجعلکم خلفاء الارض أءله مع الله قليلا ما تذکرون)؛ اي مردم! من اکنون اوليتر از آدم و از ابراهيم و از اسماعيل و از محمد (ص) به شما هستم. آن گاه دست بلند کند و دعا و تضرع نمايد و ميخواند آيا کسي هست اجابتکند مضطر را، و بديهاي وارده بر او را برطرف کند. آري، قرار داد خداوند خلفاي خود را در زمين. آيا با وجود خداي يکتا، خدائي هست، ليکن مردم اندکي يادآور اين حقيقتاند.
در کتاب مسطور از علي بن احمد از عبدالله بن موسي از برقي از پدرش از محمدبن سليمان از ابي بصير از ابي عبدالله در آيه معروف (يعرف المجرمون بسيماهُم) روايت کرده که آن حضرت فرمود: خدا مجرمان را ميشناسد، ليکن قائم (عج) ايشان را از سيما و صورت ميشناسد و با شمشير ايشان را ميزند.
مفصل بن عمر روايت کرده که از ابي عبدالله تأويل آيه: (ولنذيقنهم من العذابالادني دون العذاب الاکبر) را پرسيدم، فرمود: عذاب ادني گراني نرخها و قحط، و عذاب اکبر شمشير مهدي است.
در تفسير مزبور از پدر قائم (عج) از ابن ابي عميد از ابن مکان از ابي عبدالله (ع) در تاويل آيه شريفه. (اذن للذين يقاتلون بانهم ظلموا و ان الله علي نصرهم لقدير) روايت کرده که آن حضرت فرمود: اهل سنت ميگويند که اين آيه در شأن رسول خدا و آل او نازل شد وقتي که قريش آن حضرت را از مکه بيرون کردند. نه، چنين نيست، بلکه مراد از آيه قائم (عج) است که براي خون خواهي امام حسين (ع) خروج خواهد کرد. حاصل و مضمون آيه اين است کساني که مظلوم شدهاند، در قتال مأذون ميشوند و خدا به ياري ايشان قادر است. ايضاً در تفسير (و من عاقب بمثل ما عوقب به ثم بغي عليه لينصرنه الله) ذکر کرده که هر کس اراده کشتن پيغمبر و ستم بر او نمايد، هر آيينه خدا او
را با قائم (عج) ياري خواهد کرد. هم چنين در کتاب مذکور آمده است:
(الذين اءن مکناهم في الارض اقاموا الصلوة و اتوا الزکوة)؛ هر گاه ايشان را در روي زمين متمکن نمائيم، اقامه نماز و اداي زکات ميکنند.
از ابي الجارود از ابي جعفر (ع) روايت کرد، که آن حضرت فرمود: اين آيه در شأن آل محمد است تا آخر ائمه و مهدي و احجاب او. خداي تعالي ايشان را به مشرق و مغرب زمين ملک گرداند و دين را ظاهر ميکند و بدعت و باطل را محو ميکند؛ چنان که سفيهان، حق را مضمحل کردند و در آن وقت ظلم و ستم اصلاً ديده نميشود و امر به معروف و نهي از منکر ميکنند؛ در تغيير مذکور (ان نشأننزل عليهم من السماء آيه فظلت اعناقهم لها خاضعين)؛
هرگاه بخواهيم از آسمان بر ايشان آيتي نازل ميکنيم، آيتي که گردنهاي ايشان در مقابل آن ذلت و فروتني قبول ميکنند.
از صالح بن سهل از ابي عبدالله (ع) روايت کرده که آن حضرت فرمود: آيه: (وقضينا الي بني اسرائيل في الکتاب لتفسدُن في الارض مرتين)؛ ما به بني اسرائيل درکتاب ـ تورات ـ اعلام کرديم که دوبار در زمين فساد خواهيد کرد، عبارت از کشته شدن امير مؤمنان (ع) و ضربت خوردن حسن بن علي (ع) است (و لتعلن علوا کبيرا)؛سرکشي بزرگي ميکنيد، عبارت از کشتن امام حسين (ع) (فاذا جاء وعد اوليهما)؛هنگامي که وعده اولي (وقت انتقام) فرا رسد وقتي است که وعده خونخواهي امامحسين(ع) رسيد (بعثنا عليکم عبادا لنا اولي باس شديد فجاسوا خلال الديار) در آن وقت خداي تعالي پيش از خروج قائم قومي بر ميانگيزاند که اگر به هر يک از دشمنان آلمحمد (ص) دست يابند او را ميکشند، (و کان وعدا مفعولا) اين وعدهاي است که پيش از قيام قائم (عج) خواهيد رسيد، (ثم رددنا لکم الکره عليهم و امددناکم باموال وبنين و جعلناکم اکثرا نفيرا) بار ديگر شما را بر آنان پيروز ميگردانيم، منظور خروج امام حسين است که در ميان هفتاد و دو تن از ياران خود قرار دارد و هر يک از آنانشمشيرهاي زرفام دو لبهاي بر دست دارند. و به مردم روي ميکنند و ميگويند: اينامامحسين(ع) است با اصحاب خود خروج کرده تا مؤمنين شک نکنند و او دجال و شيطان نيست، و اين در حالي است که امام زمان (عج) پشت سر آنان است.
و زماني که به اعتقاد مومنين رسوخ نمود که او امام حسين (ع) است ديگر شک درخصوص آن نميکنند.
بعد از آن امام حسين (ع) به مردم ميرسد که حجت قائم (عج) ميان آنان ظاهرترين مردم است؛ آن گاه مومنين قول او را تصديق ميکنند. وقتي که حجت (عج) را وفات ميرسد امام حسين او را غسل و کفن و حنوط کرده و در قبرش داخل لحد ميگذارد.چرا که کارهاي وصي را جز وصي نبايد انجام دهد.
ابراهيم در حديث خود افزوده، امام حسين (ع) آن قدر سلطنت ميکند که ابروهايش پيش چشم هايش ميافتد.
محمد بن ابراهيم در کتاب «الغيبه» از ابي علي اشعري از محمد بن علي از عبدالله بن قاسم از مفضل از ابي عبدالله (ع) روايت کرده که از آن حضرت در مورد آيه: (واذا نقر في الناقور) سؤال کردند، فرمود: از ما امامي است مخفي، زماني که خدا اراده ظهور او نمود، به دلش وحي ميگذارد. پس آن وقت ظاهر ميشود و به امر خدا قيام ميکند در کتاب مذکور، از ابن بطائني از پدرش وهب، ايشان از ابي بصير از ابي عبدالله (ع) از آيه:(وعد الله الذين آمنوا منکم و عملوا الصالحات ليستخلفنهم في الارض کما استخلف الذين من قبلهم و ليمکنن لهم دينهم الذي ارتضي لهم و ليبدلنهم من بعد خوفهم امنا يعبدونني لايشرکون بي شيئا) روايت کرده که آن حضرت فرمود: کساني که خدا ايشان
را خليفه ميکند، قائم و اصحاب اويند.
در اين کتاب، از ابن عقده از احمد بن زياد از علي بن صباح از حسن بن محمد خضرمي از جعفر بن محمد از ابراهيم ابن عبدالحميد از اسحاق ابن عبدالعزيز از أبي عبدالله (ع) در آيه: (ولئن اخرنا عنهم العذاب الي امه معدوده)؛ روايت کرده که حضرت فرمود: عذاب عبارت است از خروج قائم (عج) و امت معدوده، اصحاب آن حضرتند که به عدد اصحاب «بدر»اند.
از ابن عقده از احمد بن يوسف از ابراهيم مهران از حسن بن علي از پدرش از وهب از ابي بصير از ابي عبدالله در آيه: (فاستبقوا الخيرات اينماتکونوا يأت بکم الله جميعاً) روايت کرده که حضرت فرمود: اين آيه در شأن قائم (عج) نازل شده است، او واصحابش جمع ميشوند در وقتي که پيش از ظهور حضرت؛ آن وقت، تعيين نشده است.
از علي بن حسن مسعودي از محمد عطار از محمد بن حسن از محمد بن کوفي از ابن بخران از قاسم ابي بصير از ابي عبدالله (ع) در آيه (اذن للذين يقاتلون بانهم ظلموا وان الله علي نصرهم لقدير) روايت کرده که اين آيه در شان قائم (عج) و اصحابش نازل شده است.
علي بن الحسين به اسناد خود از ابي عبدالله (ع) روايت ميکند که فرمودند: «يقوم القائم و ليس في عنقه بيعه لاحد».
مهدي قيام ميکند، در حالي که در گردنش بيعت کسي نيست، تا مجبور به اطاعت و رعايت شود و لذا قانون اسلام را کاملا اجرا ميفرمايد و دين را زنده ميکند.
حضرت ابي عبدالله (ع) فرمود:
«يخرج القائم يوم السبت يوم عاشورا يوم الذي قتل فيه الحسين».
روز خروج امام زمان، روز شنبه عاشوراي حسين (ع) خواهد بود و بين رکن و مقام ظاهر شود و جبرئيل او را ملامت نمايد و در روايت ديگر فرمود: در روز وتر روز فرد 1،3، 5،7،9 خواهد بود.
ابن فضال به اسناد خود از حضرت ابي عبدالله (ع) نقل ميکند که فرمودند: از علامات مصلح: صيحه آسماني، خروج سفياني و خسف بيداء، خروج يماني، قتل نفس زکيه و غيره است.
حديث بن مفيده انصاري گفت: از ابي عبدالله حسين بن علي (ع) پرسيدم: مهدي را به چه علامت بشناسيم؟ فرمود: با راستي و سنگيني. باز پرسيدم: به چه چيزها فرمودند: به شناختن حلال و حرام و نيازمندي مردم به او و بي نيازي او از مردم.
رهبر آزادگان، امام حسين (ع) نيز در وصيت خود به محمد بن حنفيه مينويسد:
«و اني لم اخرج اشرا و لابطرا و لامفسدا و لا ظالما و لکن خرجت لطلب الاصلاح في امه جدي رسول الله و اريد أن امر باالمعروف و انهي عن المنکر و اسير بسيره جدي وابي؛
من براي جاهطلبي و نشاط شوق به مقام و رياست خارج نشدم، نه درصدد فساد و خرابکاري ام و نه قصد ستم کاري دارم و لکن خارج شدم، براي اصلاح امت جدم و تصميم من اين است که امر به معروف و نهي از منکر کنم و به سيره و روش جدم و پدرم رفتار کنم و راه و خط مشي آنان را تعقيب و پيروي کنم.
اکنون ولي عصر امام زمان (عج) از همين دودمان است و خط مشي او ادامه راه و روش پدران گرامي و اجداد طيبش خواهد بود، براساس اين آيه که: (الذين ان مکنا هم في الارض اقاموا الصلاة و اتوا الزکوة و امروا بالمعروف و نهوا عن المنکر و لله عاقبة الامور)؛
کساني که اگر به آنان در زمين تمکن و قدرت قرار داديم، نماز را بر پا ميدارند و زکات ميدهند و امر به معروف و نهي از منکر ميکنند و عاقبت کارها از آن خداوند است.
بر حسب روايات شريفه، اين آيه کريمه، نظر به حکومت اسلامي و دولت آسماني امام زمان و ياران او دارد و يا بهترين نمونه و مصداقش، آن است.